نشست قضایی درباره غایت سن حضانت اطفال و ترتیب آن

حضانت طفل تا چند سالگی است؟ با توجه به قانون مدنی که مقرر می دارد تا هفت سالگی، اولویت حضانت با مادر است آیا پس از هفت سالگی با پدر است؟

همان گونه که اداره حقوقی در نظریات شماره ۱۴۸۷/۷ مورخ ۱۳۷۹/۳/۱ و ۴۶۴۱/۷ مورخ ۱۳۷۷/۷/۲ بیان کرده و با توجه به این که در موارد مختلف قانون مدنی در باب حضانت، از واژه طفل استفاده شده است، حضانت مخصوص اطفال است و طفل بر شخص غیربالغ اطلاق می شود. بنابراین، غایت حضانت، رسیدن به سن بلوغ است و پس از بلوغ، شخص اختیار دارد نزد هر یک از والدین که بخواهد زندگی کند. کسی که به سن بلوغ نرسیده باشد طفل است و برابر تبصره ۱ ماده ۱۲۱۰ قانون مدنی، سن بلوغ در پسر پانزده سال تمام قمری ودر دختر نه سال تمام قمری است. سن حضانت با توجه به مواد ۱۱۶۸ لغایت ۱۱۷۹ قانون مدنی و ماده ۱۲۱۰ همان قانون مشخص و معین شده است و چنان چه پسر به سن بالای پانزده سال و دختر به سن بالای نه سال رسیده باشد، دیگر طفل محسوب نمی شود و در حضانت و نگهداری آنان که به سن بلوغ رسیده اند نمی توان بدون جلب نظر نامبردگان اظهار عقیده کرد. به عبارت دیگر پس از رسیدن فرزندان به سن بلوغ نمی توان در رابطه با حضانت و نگهداری آنان نظر داد و نامبردگان پس از رسیدن به سن بلوغ مجازند نزد هر یک از والدین خود، در صورتی که والدین آنان جدا ازهم زندگی می کنند به سر برند. رده:نشست های قضایی سال ۱۳۹۰