نشست قضایی درباره فرجه قانونی اعتراض به رای صادره از کمیسیون ماده واحده ۵۶ قانون جنگل ها و مراتع راجع به اراضی اختلافی

آیا اعتراض به آرای صادره از کمیسیون ماده واحده ۵۶ قانون جنگل ها و مراتع راجع به اراضی اختلافی محدود به زمان معین است؟

مطابق قسمت اخیر بند (۶) ماده واحده قانون تعیین تکلیف اراضی اختلافی موضوع اجرای ماده ۵۶ قانون جنگل ها و مراتع مصوب ۱۳۶۷ برای قاضی هیات لازم الاجرا خواهد بود مگر در موارد سه گانه شرعی مذکور در مواد ۲۸۴ و ۲۸۴ مکرر (آیین دادرسی کیفری). با توجه به اینکه در قانون موصوف مهلتی برای اعتراض پیش بینی نشده است و اعتراض به رای قاضی هیات مقید به مهلت خاصی نشده است، به نظر می رسد اعتراض به رای صادره هیات موضوع ماده واحده قانون تعیین تکلیف اراضی اختلافی موضوع اجرای ماده ۵۶ مقید به فرجه قانونی نیست. با این ترتیب نظر اقلیت تایید می شود. به استناد عمومات قانون آیین دادرسی مدنی ظرف بیست روز قابل اعتراض است و چون هر اعتراضی دارای فرجه قانونی است و حداکثر فرجه قانونی نیز بیست روز است لذ ا آرای صادره از قاضی کمیسیون نیز ظرف بیست روز قابل اعتراض است و خارج از آن قابلیت پذیرش ندارد. اعتراض به آرا و قرارها در دادگاه ها جزو مواعد قانونی است نه قضایی لذا قاضی نمی تواند براساس مواعدی که خودش تعیین می کند مرور زمان برای اعتراض های صادره ایجاد ک ند نتیجه اینکه با توجه به آیین نامه اجرای ماده ۵۶ مذکور مصوب ۱۳۷۳ چون اعتراض به رای قاضی کمیسیون مقید به موعد نشده است تابع مرور زمان بیست روزه نیست، مضافا اینکه به استناد رای وحدت رویه ۶۰۱- ۸۴/۷/۲۵ -هیات عمومی دیوان عالی کشور کلمه اعتراض در ماده ۱۹ آیین نامه مذکور ذکر شده نه تجدیدنظر. بنابراین، اعتراض مفهوم عام و کلی داشته و مقید به زمان خاصی نیست و در هر زمانی قابل اعتراض است. رده:نشست های قضایی سال ۱۳۸۵