رأی خلاصه جریان پرونده
خلاصه جریان پرونده:
در تاریخ ۱۴۰۱/۲/۱۸ خانم م. م. بوکالت از طرف خانم ف. م. بطرفیت اقای ر. ک. خ. دادخواستی بخواسته صدور حکم طلاق باستناد بند ۲ از شروط ضمن عقد نکاح و عسر و حرج ناشی از سوی رفتار خوانده تقدیم و تصویر دو فقره دادنامه حقوقی و کیفری که بموجب انها زوج بلحاظ ایراد صدمه و بدنی عمدی به پرداخت دیات معنیه در حق زوجه محکوم و دعوی الزام به تمکین زوجه بلحاظ خوف عدم امنیت جانی برای زوجه جهت مراجعت به زندگی مشترک محکوم به بطلان اعلام گردیده است.و هم چنین تصویر گزارش مامور انتظامی به پیوست دادخواست تقدیم گردیده است. دادخواست مطروح حسب الارجاع در شعبه *ثبت و مورد رسیدگی قرار میگیرد در جلسه رسیدگی مورخ ۱۴۰۱/۳/۲۲ که با حضور وکیل خواهان و نیز خوانده تشکیل گردیده وکیل خواهان اظهار داشت خواسته بشرح دادخواست تقدیمی است.موکل مطابق عقدنامه پیوست پرونده در تاریخ ۱۳۹۷/۱۰/۲۱ به عقد دائم خوانده درامده علیرغم شروع زندگی مشترک بلحاظ سوی رفتار زوج موکل میخواهد با استفاده از وکالتی که زوج به هنگام عقد بموکل داده استفاده و خود را مطلقه نماید. دلایل سوی رفتار زوج بشرح دادنامه های پیوستی می باشد. از بابت مهریه ، نفقه و اجرت المثل در پرونده های دیگری اقدام قانونی صورت گرفته و ادعایی در این پرونده مطرح نیست و جهیزیه در تصرف موکل است. فرزند مشترکی ندارند در قبال طلاق موکل تعداد ( ۵۰ ) قطعه سکه از مهریه خود را گذشت مینماید. پرونده تمکین در دو مرتبه توسط زوج مطرح شده و در دادگاه بدوی حکم بنفع موکل صادر و در دادگاه تجدیدنظر تایید شده است. خوانده اظهار داشت ادعای خواهان را قبول ندارم. بلحاظ اینکه به پدر و مادر من فحش داد من روی این قضیه حساس بوده وی را به این دلیل کتک زدم من حاضر به طلاق نیستم. دادگاه قرار ارجاع امر بداوری صادر نموده و پس از وصول پرونده های استنادی به کلاسه *همان دادگاه مربوط به دعوی تمکین و کلاسه *از اجرای احکام کیفری *مربوط به شکایت زوجه علیه زوج باتهام ایراد صدمه بدنی عمدی خلاصه مفید هر یک از انها را در صورتمجلس منعکس و تصویر اوراق موثر انها را استخراج و پیوست پرونده امر نموده است. داوران منتخب زوجین هر یک نظریه کتبی خود را که حاکی از عدم حصول سازش بین طرفین بوده تقدیم داشته اند. سرانجام دادگاه پس از اظهار عقیده قاضی مشاور ختم دادرسی را اعلام و بموجب دادنامه شماره *مورخ ۱۴۰۱/۴/۱۵ با این استدلال که خواهان جهت اثبات سوی معاشرت زوج صرفا یک فقره پرونده کیفری استناد نموده که زوج به اتهام ایراد ضرب و جرح زوجه محکوم به پرداخت مقادیری دیه در حق زوجه شده است.و مطابق بند ۲ شروط ضمن عقد نکاح سوی معاشرتی موجب تحقق تخلف شرط ضمن عقد میشود. که غیرقابل تحمل باشد. و این قید دلالت بر این امر دارد. که سوی معاشرت در صورتی برای زوجه حق طلاق ایجاد مینماید. که استمرار داشته باشد. و در مانحن فیه خواهان دلیلی بر استمرار سوی معاشرت ارائه نکرده است.لذا خواسته خواهان را بلادلیل تلقی و حکم بر بطلان دعوی خواهان صادر نموده است. وکیل زوجه در مهلت قانونی با تقدیم دادخواست نسبت به دادنامه صادره تجدیدنظرخواهی نموده که پس از تبادل لایحه و وصول پرونده بمرجع تجدیدنظر *وضوع رسیدگی و طی دادنامه شماره *مورخ ۱۴۰۱/۵/۲۹ با این استدلال که زوجه علت طلاق خود را معطل به ایراد صدمه بدنی عمدی موضوع دادنامه صادره از شعبه *نموده لیکن نزاع و درگیری نامبردگان جزیی و ساده بوده و طبق اظهارات زوج گفتار تحریک امیز زوجه مبتنی بر فحاشی به والدین او موجبات برخورد فیزیکی را فراهم کرده بعبارت دیگر منشا درگیری سوی رفتار زوج نیست تا تخلف او ثابت شود. بلکه منشا و مبنای درگیری انها گفتار و رفتار تحریک امیز بزه دیده بوده و سوی رفتار و معاشرت زوج از ان استفاده نمیشود. و بذل یک دوم مهریه در قبال طلاق موثر نمی باشد. و ایراد صدمه بدنی عمدی به حدی نیست که ادامه زندگی را برای زوجه غیرقابل تحمل نماید. لذا دادنامه تجدیدنظرخواسته را مطابق قانون و فاقد ایراد و اشکال اساسی و اعتراض تجدیدنظرخواه را غیروارد تشخیص و باستناد ماده ۳۵۸ قانون ایین دادرسی مدنی ضمن رد اعتراض تجدیدنظرخواه دادنامه تجدیدنظرخواسته را تایید نموده است. دادنامه اخیرالذکر در تاریخ ۱۴۰۱/۵/۲۹ به وکیل زوجه ابلاغ شد و نامبرده در تاریخ ۱۴۰۱/۶/۱۴ با تقدیم دادخواست نسبت به ان فرجام خواهی نموده که پس از تبادل لایحه و وصول پرونده به دیوان عالی کشور جهت رسیدگی به این شعبه ارجاع گردیده است. دادخواست فرجامی و لایحه جوابیه به هنگام شور قرائت میگردد.
هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش اقای ح. ع. عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده مشاوره نموده چنین رای می دهد:
رأی شعبه دیوان عالی کشور
رای شعبه
فرجام خواهی وکیل فرجام خواه خانم ف. م. نسبت به دادنامه شماره *مورخ ۱۴۰۱/۵/۲۹ شعبه *متضمن تایید دادنامه شماره *مورخ ۱۴۰۱/۴/۱۵ صادره از شعبه *که بموجب ان بلحاظ عدم احراز تحقق بند دوم از شروط ضمن العقد مندرج در سند نکاحیه حکم بر بطلان دعوی طلاق خواهان ( فرجام خواه ) صادر گردیده است. با توجه به جامع اوراق پرونده و اظهارات و مدافعات طرفین و ارائه شده موجود در پرونده وارد نبوده و توجیه قانونی ندارد. هر چند زوج فرجام خوانده بموجب دادنامه صادره از شعبه *بلحاظ ایراد صدمات بدنی عمدی به زوجه به پرداخت مقادیری دیه در حق زوجه محکوم گردیده و این رفتار و عملکرد زوج عملی ناپسند و قبیح و ناصواب و غیرقابل توجیه بوده لیکن چون علت و منشا این رفتار زوج ، گفتار و رفتار تحریک امیز خود زوجه بوده که موجب کتک کاری وی از سوی زوج گردیده است ، لذا محکومیت جزایی زوج بعلت ایراد صدمه بدنی عمدی نسبت به زوجه دلیل کافی بر اثبات سوی رفتار و سوی معاشرت زوج محسوب نبوده که ادامه زندگی مشترک را برای زوجه غیرقابل تحمل کرده باشد. و مالا موجب تحقق بند دوم از شروط ضمن عقد نکاح و هم چنین شرط وکالت در طلاق برای زوجه بوده باشد. و چون از ناحیه زوجه فرجام خواه دلیل دیگری که مثبت سوی رفتار زوج بوده باشد. ، اقامه و ابراز ننموده و رد دعوی زوج مبنی بر الزام زوجه به تمکین هم مستند به همان دادنامه کیفری متضمن محکومیت زوج به پرداخت دیه بوده و مستند به دلیل دیگری نمی باشد. و نمی تواند دلالتی بر استمرار سوی رفتار و سوی معاشرت زوج به زوجه داشته باشد. بنابراین استنباط و تشخیص دادگاه در عدم احراز تخلف زوج از بند دوم شرط مندرج در سند نکاحیه صایب و موجه بوده و از این رو دادنامه های بدوی و فرجام خواسته با لحاظ مجموع اوراق و محتویات پرونده و استدلال و اسباب توجیهی منعکس در ارای مرقوم و رسیدگی بعمل امده موجها و مطابق موازین و مقررات قانونی و با رعایت اصول و قواعد دادرسی اصدار یافته و ایراد و اشکال موثر در تخدیش بر ارای مرقوم مترتب نبوده و اعتراض فرجام خواه در حد و کیفیتی نیست به استنباط و تشخیص دادگاه و مالا اساس دادنامه معترض عنه خلل و خدشه ای وارد و موجبات نقض ان را فراهم سازد. فلذا ضمن رد فرجام خواهی فرجام خواه باستناد مواد ۳۷۰ و ۳۹۶ قانون ایین دادرسی مدنی دادنامه فرجام خواسته ابرام میگردد.
رییس شعبه *: ح. ع.
مستشار: ح. م. ه. مستشار: م. ح. م.
فهرست
خلاصه جریان پرونده
شعبه دیوان عالی کشور
نقد رأی
مصادیق عسروحرج زوجه
۱۴۰۱۰۶۳۹۰۰۰۰۶۴۳۹۵۱ · ۱۴۰۱/۰۹/۰۱ · شعبه دیوان عالی کشور · هشتم دیوان عالی کشور
چکیده: هر چند زوج فرجام خوانده بموجب دادنامه صادره از شعبه *بلحاظ ایراد صدمات بدنی عمدی به زوجه به پرداخت مقادیری دیه در حق زوجه محکوم گردیده و این رفتار و عملکرد زوج عملی ناپسند و قبیح و ناصواب و غیرقابل توجیه بوده لیکن چون علت و منشا این رفتار زوج، گفتار و رفتار تحریک امیز خود زوجه بوده که موجب کتک کاری وی از سوی زوج گردیده است، لذا محکومیت جزایی زوج بعلت ایراد صدمه بدنی عمدی نسبت به زوجه دلیل کافی بر اثبات سوی رفتار و سوی معاشرت زوج محسوب نبوده که ادامه زندگی مشترک را برای زوجه غیرقابل تحمل کرده باشد و مالا موجب تحقق بند دوم از شروط ضمن عقد نکاح و هم چنین شرط وکالت در طلاق برای زوجه نمیباشد.
مواد قانونی مرتبط
۰ موردارجاع صریحی به مادهای از قوانین موجود یافت نشد.