رای خلاصه جریان پرونده حسب مندرجات لایحه وکیل متقاضی آقای ع.الف. و مستندات پیوست آن نامبرده بموجب دادنامه شماره 00973- 93/12/16 شعبه 101 دادگاه کیفری دو بروجن و به دلایل و مستندات و شرح و استدلال مندرج در آن بجرم نشر اکاذیب نسبت به شاکی م. م. به یکسال حبس تعزیری و بابت مزاحمت تلفنی برای نامبرده به شش ماه حبس تعزیری و بابت تهدید به قتل و ضررهای حیثیتی نسبت به شاکی مذکور به دو سال حبس تعزیری و بابت قذف (نسبت دادن لواط به شاکی) به هشتاد ضربه شلاق و بابت توهین بوی به یک میلیون ریال جزای نقدی و هم چنین از حیث ایراد قذف و نسبت دادن زنا به خانم گل سرخ آرخ به هشتاد ضربه شلاق و بابت توهین بوی به یک میلیون ریال جزای نقدی و بابت توهین به شاکی دیگر ق. م. به یک میلیون ریال و بابت قذف شاکی آقای ح.م. و نسبت دادن لواط به وی به هشتاد ضربه شلاق محکوم گردیده است. و رای صادره طی دادنامه شماره 232- 94/2/24 شعبه پنجم دادگاه تجدیدنظر استان چهارمحال و بختیاری تایید و قطعی شده است سپس وکیل متقاضی طی لایحه ایی به عنوان ریاست محترم دیوان عالی کشور و به جهات مذکور در آن که در حین شور قرایت خواهد شد درخواست تجویز اعاده دادرسی نموده است و پس از ثبت جهت رسیدگی باین شعبه ارجاع گردیده است و مفاد لایحه وکیل وی اجمالا حاکیست سیم کارت مورد استفاده برای مزاحمت تلفنی که مورد استناد دادگاه قرار گرفته متعلق بوی نبوده و در اختیار شخص دیگری بنام ه.س. بوده که اخیرا طی اقرارنامه کتبی اعلام داشته در سالهای 1392 و 1393 به علت خصومت شخصی با آقای م. م.ب. اقدام به مزاحمت تلفنی برای وی با شماره های 09386948479 و 09381902728 کرده ام و ضمن مزاحمت بوی نیز فحاشی کرده ام و این مزاحمت و فحاشی صرفا توسط اینجانب انجام شده است و هیچ ارتباطی به شخص ع.الف. ندارد و این اقرارنامه را به عنوان مدرک جدید ارایه نموده است و با توجه به نوجوانی محکوم علیه زندان رفتن وی را موجب محرومیت از تحصیل و عواقب سوء اعلام داشته است. عضو ممیز- سید رضا سید کریمیهیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرایت گزارش آقای سید رضا سید کریمی عضو ممیز و ملاحظه اوراق مشاوره نموده چنین رای میدهد: رای شعبه دیوان عالی کشور درخصوص درخواست تجویز اعاده دادرسی از ناحیه محکوم علیه ع.الف. نسبت به دادنامه شماره 232 مورخ 94/2/24 شعبه پنجم دادگاه تجدیدنظر استان چهارمحال و بختیاری نظر باینکه یکی از محکومیتهای حبس وی به شش ماه بابت جرم مزاحمت تلفنی بوده که با توجه به مفاد ماده66 قانون مجازات اسلامی مصوب سال92 مبنی بر اینکه مرتکبان جرایم عمدی که حداکثر مجازات قانونی آنها نود و یک روز تا شش ماه حبس است بجای حبس به مجازات جایگزین حبس محکوم می گردند و با عنایت به رای وحدت رویه شماره 746 مورخ 94/10/29 هییت عمومی دیوان عالی کشور د راین خصوص و با توجه به مجازات مقرردر ماده641 قانون مجازات اسلامی سابق بخش تعزیرات که حداکثر شش ماه می باشد باید محکوم علیه به مجازات جایگزین حبس محکوم گردد و با توجه به اقرار نامه فردی بنام ه.س. در مورد مزاحمت تلفنی برای شاکی صرف نظر از صحت و سقم آن که در صورت بررسی و صحت آن ممکن است در مورد اتهام مزاحمت تلفنی وی موثر باشد لذا درخواست متقاضی فقط در این مورد هم از حیث اصل اتهام و هم از حیث مجازات جایگزین حبس با بندهای ج و چ ماده474 قانون آ یین دادرسی کیفری مصوب سال1392 انطباق داشته که باستناد آن و ماده476 قانون مذکور ضمن تجویز اعاده دادرسی صرفا در این مورد (مزاحمت تلفنی) پرونده جهت رسیدگی مجدد به یکی از شعب هم عرض دادگاه صادر کننده رای قطعی (دادگاه تجدیدنظر استان) ارجاع می گردد و اما در مورد درخواست وی راجع به سایرمحکومیتهای خود نظر باینکه از ناحیه نامبرده هیچ نوع دلیل و مدرک جدیدی ارایه نگردیده و مطالب مندرج در لایحه وکیل وی نیز با شقوق و بندهای مندرج د رماده474 قانون مذکور انطباق نداشته بلکه ایراد و اعتراض ماهوی بوده لذا در اجرای ذیل ماده476 قانون فوق الذکر قرار رد صادر و اعلام می گردد. ضنا دستور توقف اجرای حکم شلاق این شعبه به شماره 681 مورخ 95/6/3 لغو و کان لم یکن اعلام می گردد. شعبه سی و پنجم دیوان عالی کشور - رییس و مستشار و عضو معاون سید رضا سید کریمی - رحمت اله احمدی - غلامرضا قاصدی فهرست خلاصه جریان پرونده شعبه دیوان عالی کشور نقد رای