رای دادگاه بدوی رای دادگاه در خصوص دعوی آقای ح. م. فرزند ب. بطرفیت خانم ز. ع.ر. فرزند ج. بخواسته تمکین نظر به اینکه رابطه زوجیت با رونوشت سند نکاحیه شماره 2634 مورخ 13/12/1388 صادره از دفتر ازدواج شماره 123 تهران محرز است و با استقرار زوجیت ، زوجه مکلف به سکونت در منزل همسرش و تمکین از زوج و نیز معاضدت دو جانبه طرفین در تشیید مبانی خانواده میباشد که در این پرونده زوجه در دادگاه حاضر نشده و دلیل موجهی جهت عدم تمکین به دادگاه ارایه ننموده لذا دادگاه مستندا" به مواد 1102و1108و1114 قانون مدنی دعوی خواهان را وارد تشخیص داده و حکم به تمکین زوجه نسبت به زوج صادر و اعلام میدارد . رای صادره غیابی و ظرف مدت بیست روز پس از ابلاغ قابل واخواهی در این دادگاه و پس از آن ظرف مدت بیست روز قابل تجدید نظرخواهی در محاکم تجدیدنظر استان تهران میباشد. رییس شعبه 276 دادگاه عمومی حقوقی تهران - غلامرضا احمدی رای دادگاه بدوی شماره پرونده : 9409980001301178 شماره دادنامه : 9509970001300107 تاریخ : 1395/01/31 رای دادگاه درخصوص دادخواست خانم ز. ع.ر. به طرفیت آقای ح. م. بخواسته واخواهی از دادنامه بشماره 9409970001301611 مورخ 22/10/1394 باموضوع تمکین بشرح دادخواست تقدیمی ، بابررسی محتویات پرونده ملاحظه می گردد که واخواهی طی صورتجلسه دادگاه ادعانموده است که باکره می باشد و از حق حبس خویش استفاده می کند نظریه پزشکی قانونی بشماره 24 مورخ 15/1/95 موید ادعای خواهان است رای دادگاه باتوجه به مراتب مذکور به مواد 305 و 306 از قانون آیین دادرسی مدنی و ماده 1085 از قانون مدنی رای به نقض دادنامه واخواسته صادر می نماید و رای به رد خواسته تمکین صادرو اعلام می دارد . رای صادره ظرف مهلت بیست روز پس از ابلاغ قابل اعتراض دردادگاه تجدیدنظراستان تهران است. رییس شعبه 276 دادگاه عمومی حقوقی تهران-غلامرضا احمدی رای دادگاه تجدیدنظر استان رای دادگاه در خصوص دادخواست تجدیدنظرخواهی اقای ح. م. فرزند ب. نسبت به دادنامه شماره 9509970001300107 مورخ 95/1/21 صادره از شعبه 276 دادگاه خانواده تهران در پرونده شماره 9409980001301178 متضمن صدور حکم بر نقض دادنامه واخواسته (غیابی) به شماره 9409970001301611 مورخ 94/10/22 راجع به تمکین و حکم به رد دعوی تمکین خواهان اصلی پرونده (زوج) به لحاظ استفاده از حق حبس (زوجه) با توجه به بررسی و مداقه در جمیع اوراق پرونده دادگاه اعتراض تجدیدنظرخواه را وارد دانسته زیرا اولا صرف صدور گواهی بکارت از سوی پزشکی قانونی در جهت استفاده از حق حبس مقرر در ماده 1085 قانون مدنی به تنهایی نمی تواند موثر در مقام باشد چراکه در مورخ 95/1/15 در جلسه رسیدگی به واخواهی زوجه اعلام و اقرار نموده است که 5 سال زیر یک سقف بوده و زندگی مشترک داشته اند لذا در صورتیکه زوجین زندگی مشترک را شروع نموده اند و در خصوص مواقعه و عدم مواقعه اختلاف حاصل بشود ظاهر بر دخول است و انکه مدعی عدم دخول است باید دلیل ارایه نماید یعنی اصل بر دخول است مگر اینکه خلاف اصل ثابت شود ثانیا ملاک استفاده از حق حبس دخول است نه ازاله بکارت زیرا ممکن است پرده بکارت از نوع حلقوی باشد که علیرغم زناشویی (دخول) ازاله بکارت نشود ثالثا ادعای ناتوانی جنسی در انجام عمل زناشویی از ناحیه زوجه محتاج به دلیل است و در مانحن فیه از ناحیه زوج قاعده نفی جاری است بناءعلی هذا دادگاه مستندا به ماده 358 قانون ایین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور مدنی دادنامه معترض عنه را نقض و به استناد ماده مرقوم و مواد 1102 و 1103 و 1114 قانون مدنی حکم به الزام به تمکین زوجه از زوج را صادر و اعلام می نماید رای صادره به استناد ماده 365 قانون صدرالذکر قطعی است. شعبه 2 دادگاه تجدیدنظر استان تهران - رییس و مستشار علی سیفی - فردین ارژنگی فهرست دادگاه بدوی دادگاه بدوی دادگاه تجدیدنظر استان نقد رای