## رای خلاصه جریان پرونده
به دلالت دادنامه شماره 600288-1392/03/20 شعبه 120 دادگاه عمومی جزایی به اتهام شرکت در آدمربایی ( حسب شکایت آقای الف.ج. ) مضافا م.ع. به اتهام شرب خمر و الف.خ. به اتهام ایراد ضرب عمدی تحت پیگرد قرارگرفته و دادگاه با توجه به اینکه شاکی به همراه دوستش ب.ج. به محل اجتماع متهمین واردشده و متهمین نامبرده را در همان محل باغ به زور و اکراه بوده و با وی تفخیذ انجام دادهاند که حکم تفخیذ صادر و اجرا گردیده و عنصر مادی بزه شرکت در آدمربایی که همانا ربایش میباشد منتفی است. در خصوص اتهام شرکت در آدمربایی حکم برایت صادره و الف.خ. را از حیث ایراد ضرب به پرداخت دیه و م.ع. را از حیث اتهام شرب خمر به تحمل 80 ضربه تازیانه محکوم نموده است. در پی تجدیدنظرخواهی شاکی شعبه 23 دادگاه تجدیدنظر استان متهمین مذکور را با توجه به محتویات پرونده و اظهارات مطلعین آقایان ب. و و.ج. - اظهارات آقایان م.ع. و الف.خ. در جریان تحقیقات مقدماتی که دلالت بر مشارکت آنان در بردن تجدیدنظر خواه به زور و اکراه به داخل باغ و انجام عمل شنیع لواط با او دارد ، ضمن نقض حکم برایت دادگاه بدوی، و انطباق عمل مشارالیهم یا ماده 621 قانون مجازات اسلامی م.ع. و الف.خ. را به تحمل 15 سال حبس تعزیری و الف.ز. و م.ش. را با توجه به میزان مداخله آنان به تحمل هفت سال حبس تعزیری با احتساب ایام بازداشت قبلی محکوم و در سایر موارد با رد تجدیدنظرخواهی به عمل آمده دادنامه تجدیدنظر خواسته را تایید و قطعی نموده است . اینک آقای م.ع. با تقدیم لایحهای مفصل به دیوان عالی کشور به وکالت از محکومین که حین المشاوره قرایت خواهد شد. اجمالا با اشاره به اینکه شاکی برخلاف اینکه در دادنامه فرد کمتر از 15 سال معرفیشده ، در زمان وقوع بزه 19 ساله بوده و در مراحل تحقیق و دادرسی از اظهارات ضد و نقیض نتیجهگیری کرده که شاکی با میل و رغبت و تمایل قلبی در جمع رفقای خود ازجمله موکلین حاضر گردیده و آدمربایی منتفی است و هیچگونه زور و اجبار و تهدید و ضرب و شتم در بین نبوده و موضوع ربایش شاکی با وسیله نقلیه منتفی بوده و حتی به فرض ثبوت نمیتوانسته بیش از یک مرتکب داشته باشد مستند به بند 5 ماده 272 قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور کیفری درخواست اعاده دادرسی شده و پرونده امر بعد از ثبت دفتر کل به این شعبه ارجاع با تهیه گزارش در دستور کار قرارگرفته است ضمنا اصل پرونده محاکماتی نیز مطالبه و محتوای آن مورد بررسی واقعشده است. هییت شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرایت گزارش آقای قایم مقامی عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده در خصوص دادنامه شماره 801591-1392/11/28 مشاوره نموده چنین رای میدهد:
## رای شعبه دیوان عالی کشور
با عنایت به اوراق و محتوای پرونده محاکماتی پیوست به ویژه اظهارات شاکی پرونده آقای الف.ج. که دلالت دارد آقایان الف.خ. و م.ع. وی را از موتور پیاده و چند متر آن طرف به داخل باغ برده سپس الف.ز. و م.ش. به جمع آنان اضافه شدهاند و از نقطهنظر عرفی و معنی و مفهوم ربایش مدنظر قانونگذار، وضع موجود آدمربایی تلقی نمیگردد بلکه این مقدار جابجایی مقدمه ارتکاب بزه لواط بوده که اقتضاء پنهانکاری هم داشته است، قطع نظر از اینکه ایراد اتهام شرکت در آدمربایی به استثناء الف.خ. و ع. برخلاف محتویات پرونده تشخیص میگردد؛ لذا مورد تقاضای آقای وکیل مدافع محکوم علیهم با بند 6 ماده 272 قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور کیفری منطبق و مستند به ماده 274 و ماده 275 قانون یادشده ضمن تجویز اعاده دادرسی و توقف اجرای حکم، رسیدگی مجدد به شعبه دیگر دادگاه تجدیدنظر استان محول میگردد.
شعبه 37 دیوان عالی کشور- عضو معاون و عضو معاون
سید مصطفی قایم مقامی - محمدرضا خسروی
فهرست
خلاصه جریان پرونده
شعبه دیوان عالی کشور
نقد رای
بردن شخص از محلی به محل دیگر با رضایت وی
۹۳۰۹۹۷۰۹۲۵۲۰۱۱۴۴ · ۱۳۹۳/۰۴/۰۱ · شعبه دیوان عالی کشور · شعبه ۳۷ دیوانعالی کشور
چکیده: بردن شخص از محلی به محل دیگر با رضایت وی ولو مقدمه ارتکاب لواط باشد، مصداق بزه آدم ربایی نیست.
مواد قانونی مرتبط
۰ موردارجاع صریحی به مادهای از قوانین موجود یافت نشد.