اعتقاد دیوانعالی کشور به صلاحیت مرجعی غیر از مرجع تعیین شده در رای بدوی

## رای خلاصه جریان پرونده خانم م.ه علیه اداره تامین اجتماعی .... و آقای ر.ک دادخواستی را به خواسته مطالبه حق بیمه ایام کار از تاریخ 1375/11/30 الی 1393/2/30 به دادگستری نیشابور تقدیم کرده است و توضیح داده است که در این مدت برای خوانده کار می کرده است ولی وی حق بیمه وی را پرداخت نکرده است و پرونده به شعبه سوم دادگاه حقوقی نیشابور ارجاع شده است و این شعبه نیز با صدور دادنامه شماره 931449 – 1393/11/16 موضوع را اختلاف بین کارگر و کارفرما تشخیص داده و با اعلام اینکه رسیدگی به این موضوع در صلاحیت هیات تشخیص مستقر در اداره کار و امور اجتماعی نیشابور می باشد با نفی صلاحیت از خود، پرونده را جهت تعیین تکلیف به دیوان عالی کشور ارسال و به این شعبه ارجاع شده است.هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرایت گزارش آقای محمد بارانی عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده و نظریه کتبی آقای فریبرز لشکری دادیار دیوان عالی کشور اجمالا مبنی بر صدور رای شایسته وفق موازین قانونی مورد تقاضا است. در خصوص اعلام صلاحیت هیات تشخیص اداره کار مشاوره نموده چنین رای می دهد: ## رای شعبه دیوان عالی کشور با توجه به اینکه موضوع خواسته خواهان الزام خوانده بپرداخت حق بیمه ایام کارکرد خود می باشد و رسیدگی به این موضوع حسب مواد 30، 36، 39 و 40 قانون تامین اجتماعی و رای وحدت رویه شماره 720 - 1390/3/3 هیات عمومی دیوان عالی کشور در صلاحیت سازمان تامین اجتماعی می باشد بنابراین چون دادگاه موضوع را در صلاحیت مرجع دیگری اعلام نموده است در اجرای ماده 28 قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور مدنی با نظریه دادگاه موافقت نمی گردد و پرونده را جهت اقدام قانونی لازم به دادگاه عودت می دهد. شعبه 40 دیوان عالی کشور - عضو معاون و عضو معاون محمد بارانی - علی اکبری فهرست خلاصه جریان پرونده شعبه دیوان عالی کشور نقد رای