## رای دادگاه بدوی در خصوص اتهام آقای ت.و. متولد 1347، دایر بر ایراد ضرب‌وجرح عمدی-توهین و تخریب عمدی، موضوع شکایت خانم ف.ف.، متولد 1352، دادگاه با عنایت به محتویات پرونده ازجمله: شهادت شهود ازجمله اظهارات همسایگان در صفحات 7 و 9 پرونده، تصاویر متضمن ثبت واقعه تخریب، گواهی پزشکی قانونی، اظهارات فرزند مشترک زوجین ازجمله به شرح صفحه 28 پرونده، تحقیقات مرجع انتظامی و دادسرای محترم منتج به صدور کیفرخواست و نهایتا حصول علم بر وقوع جرایم انتسابی از سوی متهم و با رد دفاعیات متهم و وکیل محترم ایشان دایر بر غیرعمدی بودن تخریب اثاث منزل که با توجه به حجم تخریب صورت گرفته و کیفیت وقوع آن و تعاقب آن نسبت به وقوع درگیری که مورد شهادت همسایگان و تایید فرزند مشترک طرفین قرار گرفته است و نیز رد دفاعیات متهم دایر بر انگیزه وقوع جرم که تاثیری در مسیولیت کیفری نامبرده نداشته و چون توام با مدارک مثبته نمی‌باشد، تاثیری در میزان و نوع مجازات نیز نخواهد داشت. همچنین با رد دفاع وکیل محترم مبنی بر اینکه عرفا اموال موجود در منزل مشترک متعلق به زوج است، حال‌آنکه عرف با توجه به تاسیس عرفی و شرعی جهیزیه اثاث البیت را منتسب به زوجه دانسته و دلیلی از سوی متهم دایر بر تعلق و مالکیت ارایه نشده و چون صاحب منافع ملک حین وقوع بزه، شاکیه بوده است. از این حیث هم اثاث البیت به وی منتسب است ضمن احراز بزهکاری متهم نامبرده را مستندا به مواد 677 و 608 قانون مجازات اسلامی مصوب 1375 و مواد 559 و 714 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 و با رعایت مقررات ماده 134 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 اولا از حیث صدمات وارده به پرداخت :1- یک درصد دیه کامل بابت ارش صغر عضلات سطح قدامی ران و فیبروز آن 2- نه‌هزارم دیه کامل بابت 4 فقره کبودی در اعضاء پا و یک فقره سیاه‌شدگی در ناحیه ران ظرف یک سال از وقوع صدمات در حق شاکی و ثانیا از حیث توهین به پرداخت یک‌میلیون ریال جزای نقدی و ثالثا از حیث تخریب به تحمل 3 سال حبس تعزیری - با احتساب الزامات ماده 134- محکوم می‌نماید که در خصوص احکام تعزیری منحصرا مجازات اشد قابل‌اعمال خواهد بود. همچنین از حیث جنبه عمومی بزه ضرب‌وجرح عمدی با توجه به عدم احراز بیم تجری و قلت صدمات وارده و نیز از حیث تهدید با توجه به فقد ادله اثباتی کافی مستندا به بند الف ماده 177 قانون آ.د.ک حکم به برایت متهم صادر و اعلام می‌گردد. رای صادره حضوری و ظرف بیست روز قابل‌اعتراض در محاکم تجدیدنظر استان تهران است. دادرس شعبه 1103 دادگاه عمومی جزایی تهران - قاسمی ساغند ## رای دادگاه تجدیدنظر استان در خصوص تجدیدنظرخواهی آقای ن. ق. به وکالت از آقای ت. و. نسبت به دادنامه شماره 930917 مورخ 1393/12/11 صادره از شعبه 1103 دادگاه عمومی جزایی تهران که به‌موجب آن تجدیدنظرخواه به اتهام ایراد ضرب‌وجرح عمدی -توهین و تخریب عمدی موضوع شکایت خانم ف.ف. به پرداخت دیات منعکسه در دادنامه فوق در مورد ایراد ضرب عمدی و پرداخت مبلغ یک‌میلیون ریال جزای نقدی در حق دولت در اتهام توهین و تحمل سه سال حبس تعزیری در مورد تخریب عمدی محکوم گردیده است. اولا: چون مجموع دیات به میزان کمتر از خمس دیه مذکوره در ماده 232 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری و مدلول بند(د) آن چنین احکامی قطعی محسوب و درنتیجه قابل‌طرح و رسیدگی در این مرحله نمی‌باشد. لذا به جهات مذکوره قرار رد درخواست تجدیدنظر صادر می‌گردد. ثانیا: نسبت به باقی شقوق نظر به اینکه در این مرحله از دادرسی از ناحیه تجدیدنظرخواه ایراد و اعتراض موجه و مدللی که موجبات نقض دادنامه تجدیدنظرخواسته را فراهم نماید، ارایه و عنوان نگردیده، دادنامه تجدیدنظرخواسته مطابق دلایل موجود در پرونده وفق مقررات قانونی صادر گردیده است. النهایه با توجه به وضع خاص متهم و فقد سابقه کیفری موثر وی سه سال حبس تعزیری به میزان شش میلیون ریال جزای نقدی در حق دولت به استناد تبصره دوم ذیل ماده 22 اصلاحی قانون تشکیل دادگاه‌های عمومی و انقلاب تخفیفا صادر می‌گردد و به استناد به بند الف ماده 257 قانون آیین دادرسی در امور کیفری با رد تجدیدنظرخواهی ضمن اصلاح به‌عمل‌آمده حکم تجدیدنظرخواسته را تایید و استوار می‌نماید. این رای قطعی است. شعبه 48 دادگاه تجدیدنظر استان تهران - رییس و مستشار سید محمد میراحمدی – مهدی عامری فهرست دادگاه بدوی دادگاه تجدیدنظر استان نقد رای