رای خلاصه جریان پرونده
بهموجب رای شماره 900383-1389/07/11 صادرشده از شعبه هفتاد و یکم دادگاه کیفری استان ... آقای د. به اتهام قتل عمدی مرحوم ح. تحت پیگرد قرار گرفته است که با توجه به مجموع محتویات پرونده به شرحی که در دادنامه مذکور بازتاب یافته است مجرم شناخته شده و با ذکر مستندات قانونی به قصاص نفس محکوم شده است. این رای بهموجب رای شماره 1413-1389/12/24 صادرشده از شعبه یازدهم دیوان عالی کشور مورد تایید قرار گرفته است و هماینک دادستان مرکز استان ... با تقدیم لایحهای مبنی بر اینکه موضوع قتل موردبحث در پرونده از مصادیق تبصره 2 ماده 302 قانون مجازات اسلامی 1392 می باشد، تقاضای اعاده دادرسی کرده است و حسب نظر وی مورد از مصادیق از مصادیق صدق دفاع، تلقی و لکن از حد دفاع متناسب تجاوز شده است که متن لایحه هنگام شور قرایت خواهد شد.
هییت شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرایت گزارش حیدری عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده در خصوص دادنامه 900383-1389/07/11 مشاوره نموده، چنین رای میدهد:
رای شعبه دیوان عالی کشور
درخواست اعاده دادرسی دادستان عمومی و انقلاب ... مبنی بر اعاده دادرسی نسبت به رای قطعی شماره 900383-1389/07/11صادرشده از شعبه هفتاد و یکم دادگاه کیفری استان و تاییدشده بهموجب رای شماره 1413-1389/12/24 شعبه یازدهم دیوان عالی کشور صرفنظر از اینکه دادستان عمومی و انقلاب جزو مقاماتی که بهموجب ماده 273 قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور کیفری حق اعاده دادرسی دارند نیست و موضوع از دیدگاه حقوقدانان مورد اختلاف است، با فرض قابل طرح بودن نیز با عنایت به محتویات پرونده محاکماتی خصوصا صفحات 142 و 63 اعلام و اقرار محکومعلیه آقای د. مبنی بر اینکه مقدمات وقوع منازعه را خود فراهم کرده است و بهعبارتدیگر اصولا در منازعه دفاع قابلطرح نیست. زیرا دفاع در صورتی محقق است که موضوع دیگری بهجز درگیری وجود نداشته و قابلتصور نباشد، بنابراین مورد از مصادیق تبصره 2 ماده 302 قانون مورد اشاره دادستان محترم مستدعی اعاده دادرسی نیست و با هیچیک از شقوق ماده 272 قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور کیفری منطبق نمی باشد و مستندا به ماده 274 قانون یادشده مردود اعلام میشود.
شعبه 37 دیوان عالی کشور- رییس و عضو معاون
سید عباس بلادی - غلامحسین حیدری
فهرست
خلاصه جریان پرونده
شعبه دیوان عالی کشور
نقد رای
دفاع در منازعه منتهی به قتل
۹۳۰۹۹۷۰۹۲۵۲۰۴۷۳۹ · ۱۳۹۳/۱۲/۰۹ · شعبه دیوان عالی کشور · شعبه ۳۷ دیوانعالی کشور
چکیده: در صورتی دفاع در منازعه قابل طرح است که استناد کننده به دفاع، خود، مقدمات درگیری را فراهم نکرده باشد.