پرسش
هیات حل اختلاف اداره کار رای بر بازگشت به کار صادر کرده است؛ محکوم له در مهلت اجرای اختیاری رای در محل کارگاه به صورت ظاهری به کار گرفته شده و حقوق و مزایا و بیمه وی توسط کارفرما برقرار شده است؛
اما محکوم له به سبب عدم به کارگیری در شغل خود به نحو واقعی )عدم ارایه تجهیزات و امور محوله در محل ک ار( مدعی عدم اجرای صحیح حکم است و به محل کارگاه مراجعه نمی کند و خواستار اجرای اجباری رای است؛
محکوم علیه نیز اعلام داشته است تجهیزات و اطلاعات مربوط به عنوان شغلی کارگر )محکوم له( را به سبب ش رایط امنیتی در اختیار وی قرار نداده است؛ اما حقوق و مزایای او را برقرار کرده است؛ آیا در چنین فرضی به صرف برقراری حقوق و مزایا و حضور محکوم له در محل کارگاه، رای ابقاء و بازگشت به کار به درستی اجرا شده است یا آنکه باید کیفیت ابقاء به کار از حیث شرایط به کارگیری نیز بررسی شود؟
پاسخ
در فرض سوال که مرجع حل اختلاف کار رای قطعی بر بازگشت به کار کارگر صادر و وفق ماده ۱۶۶ قانون کار مصوب ۱۳۶۹ و آیین نامه طرز اجرای آرای قطعی هیات های تشخیص و حل اختلاف موضوع ماده ۱۶۶ قانون کار مصوب ۱۲/۳/۱۳۷۲ هیات وزیران، به صدور اجراییه منتهی شده است و با بازگشت محکوم له به کارگاه، حقوق و مزایا و بیمه وی برقرار شده است، حکم صادره اجرا شده محسوب می شود و چنانچه کارگر مدعی عدم به کارگیری واقعی در شغل خود و یا عدم ارجاع کار به وی و در نتیجه تغییر شرایط کار باشد، می تواند وف ق ماده ۲۶ قانون یادشده، برای دادخواهی به هیات حل اختلاف مربوطه مراجعه کند. با وجود این، تشخیص مصداق بر .عهده مرجع قضایی مربوط است دکتر محمدعلی شاه حیدری پور