لاولکس پرسش
به استحضار می رساند قانون گذار بر اساس ماده واحده قانون مربوط به تعیین عیدی و پاداش سالانه کارگران شاغل در کارگاه های مشمول قانون کار مصوب۱۳۷۰ مقرر داشته است کلیه کارفرمایان کارگاه های مشمول قانون کار مکلفند به هر یک از کارگران خود به نسبت یک سال کار معادل شصت روز اخرین مزد، به عنوان عیدی و پاداش بپردازند و مبلغ پرداختی از این بابت به هر یک از کارکنان نبایستی از معادل۹۰ روز حداقل مزد روزانه قانونی تجاوز کند؛ همچنین در رای وحدت رویه شماره۵۸۱۰۰۰۴ مورخ۱۴۰۰/۱۲/۱۷ هیات عمومی دیوان عدالت اداری مقرر شده است: کارگران مشمول قانون کار در دستگاه های دولتی در زمینه دریافت عیدی به میزان بیشتر که در قانون مربوط به تعیین عیدی و پاداش سالانه کارگران شاغل در کارگاه ه ای مشمول قانون کار تعیین شده است، محدودیتی ندارند و ملاک حکم مقرر در ماده۸ قانون کار مصوب۱۳۶۹ و همچنین با لحاظ عرف مستقر نیز موید این امر می باشد، همچنین کارگران شاغل در دستگاه های دولتی که به کارگیری آنها در چهارچوب حکم مقرر در تبصره ماده۴ ق انون استخدام کشوری و ماده۱۲۴ قانون مدیریت خدمات کشوری صورت می گیرد، بر اساس احکام مقرر در این موازین قانونی اصولا تابع مقررات قانون کار بود و مبنایی برای خارج کردن آنها از شمول مقررات قانون کار در موضوع پرداخت عیدی وجود ندارد. در رای شماره ۱۵۷۷۷۳ مورخ۲۴/۶/۱۴۰۴ هیات تخصصی استخدامی دیوان عدالت اداری که در راستای درخواست ابطال نامه شماره۹۰۲۰۵ مورخ۱۴۰۱/۱۱/۹ سازمان اداری و استخدامی و نامه شماره۵۲۶۲۰۶ مورخ
۱۴۰۱/۱۰/۲۷ معاونت توسعه مدیریت و سرمایه انسانی وزارت نفت صادر شده است، چنین مقرر شده است که رای وحدت رویه شماره۱۰۰۰۴ مورخ۱۴۰۰/۱۲/۱۷ هیات عمومی دیوان عدالت اداری، صرفا ناظر بر افرادی است که در چهارچوب حکم مقرر در تبصره ماده۴ استخدام کشوری و ماده۱۲۴ قانون مدیریت خدمات کشوری به کارگیری شده اند و بر این اساس، دیگر کارکنان را مشمول دریافت عیدی موضوع اخیرالذکر ندانسته، منطبق با رای وحدت رویه مذکور می باشد و قابل ابطال نیست. با توجه به آرای صادره از مراجع ذی صلاح قانونی )هیات تشخیص وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی( مبن ی بر پرداخت عیدی بر اساس رای وحدت رویه شماره ۱۰۰۰۴ مورخ۱۴۰۰/۱۲/۱۷ هیات عمومی دیوان عدالت اداری به کارکنان مشمول قانون کار، خواهشمند است در خصوص دایره شمول رای وحدت رویه یاد .شده اعلام نظر فرمایید
پاسخ
با عنایت به مواد۵ و۱۸۸ قانون کار مصوب۱۳۶۹ و رای و حدت رویه شماره۴ مورخ۱۷ / ۱۲ / ۱۴۰۰ هیات عمومی دیوان عدالت اداری، تمامی اشخاصی که مشمول تعریف»کارگر « در ماده۲ این قانون قرار می گیرند و مشمول قانون استخدام کشوری مصوب۱۳۴۵ با اصلاحات و الحاقات بعدی و دیگر قوانین و مقررات خاص استخدامی و همچنین جزو کارگران کا رگاه های خانوادگی نمی باشند، مشمول قانون کار بوده و از حیث عیدی و پاداش سالانه مشمول مقررات ماده واحده قانون مربوط به تعیین عیدی و پاداش سالانه کارگران شاغل در کارگاه های مشمول قانون کار مصوب۱۳۷۰ می باشند؛ بنابراین در فرض پرسش، ملاک برخورداری کارکنان از م زایای مندرج در ماده واحده یاد شده شمول قانون کار نسبت به این افراد است و بر این اساس افرادی که مطابق ماده۱۲۴ قانون مدیریت خدمات کشوری مصوب۱۳۸۶ با اصلاحات و الحاقات بعدی و تبصره ماده۴ قانون استخدام کشوری مصوب۱۳۴۵ با اصلاحات و الحاقات بعدی در دستگاه های اجرایی بر اساس قانون کار استخدام شده اند، مشمول رای وحدت رویه یادشده هستند؛ رای شماره۱۷۷۷۳ مورخ۲۴ / ۶ / ۱۴۰۴ ، هیات .تخصصی استخدامی دیوان عدالت اداری همسو با این رای وحدت رویه صادر شده است دکتر محمدعلی شاه حیدری پور