لاولکس پرسش
همانگونه که مستحضرید وفق ماده۲۸۲ قانون مجازات اسلامی مصوب۱۳۹۲ ، مجازات محارب مشتمل است بر اعدام، صلب، قطع دست راست و پای چپ و نفی بلد و قانونگذار حبس را به عنوان مجازاتی مستقل برای این جرم در نظر نگرفته است. همچنین به نظر می رسد حکم مقرر در ماده۲۸۵ این قانون مبنی بر اینکه در نفی بلد، محارب باید تحت مراقبت قرار گیرد و با دیگران، معاشرت، مراوده و رفت و آمد نداشته باشد، با حبس مرتکب ملازمه ندارد؛ این در حالی است که در موارد بسیاری احکام راجع به نفی بلد، حکم به حبس فرد هم صادر می.شود که با حکم مقنن سازگاری ندارد با توجه به توضیحات پیش گفته، خواهشمند است اعلام فرمایید آ یا فرد محکوم به نفی بلد، باید حبس شود یا آنکه مجازات نفی بلد باید با رعایت ماده۲۸۵ قانون مجازات اسلامی مصوب۱۳۹۲ ،و به روش خاص خود ،در محلی خارج از زندان اجرا شود؟ آیا به صرف آنکه ابزار اجرای این مجازات فراهم نیست می توان مرتکب را حبس کرد؟
پاسخ
حکم مقر ر در ماده۲۸۵ قانون مجازات اسلامی مصوب۱۳۹۲ مبنی بر آن که» در نفی بلد، محارب باید تحت مراقبت قرار گیرد و با دیگران معاشرت، مراوده و رفت و آمد نداشته باشد « صریح در آن است که فرد محکوم به نفی بلد علی الاصول در محیطی خارج از زندان دوره محکومیت را می گذراند؛ ب ه گونه ای که بدون انجام مراقبت ، امکان معاشرت، مراوده و رفت و آمد وی میسر است و به همین سبب مقنن تصریح کرده است که باید تحت مراقبت قرار گیرد. بندهای»چ « و»ح « ماده یک و مواد۱۴۱ ، ۱۴۲ ، ۱۴۴ و۱۴۵ آیین نامه نحوه اجرای احکام حدود، سلب حیات، قطع عضو، قصاص نفس و عضو و جرح، دیات، شلاق، تبعید، نفی بلد، اقامت اجباری و منع از اقامت در محل یا محل های معین مصوب۲۷ / ۳ / ۱۳۹۸ رییس محترم قوه قضاییه، موید این دیدگاه است. با وجود این، با عنایت به ماده۱۴۳ آیین نامه پیش گفته، چنانچه جلوگیری از مراوده و معاشرت محکوم با دیگران امکانپذیر نباشد، قاضی اجرای احکام مراتب را برای اتخاذ تصمیم به دادگاه ذی ربط اعلام می کند تا در اجر ای .حکم حکومتی مقام معظم رهبری تصمیم مقتضی اتخاذ شود