نظریه مشورتی ۷/۱۴۰۴/۵۵۰ مورخ ۱۴۰۴/۱۲/۰۴

چنانچه دادگاه تجدیدنظر صرفا به اعتراض شاکی در مقام تجدیدنظرخواهی رسیدگی کند و متهم به رای دادگاه بدوی اعتراض نداشته باشد و رای در همان مرحله قطعی شده باشد، مرجع اتخاذ تصمیم در خصوص تقاضای آزادی مشروط و استفاده از نهاد آزادی تحت تظارت سامانه های الکترونیکی و تعلیق اجرای مجازات و اعمال ماده۴۸۳ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب۱۳۹۲، کدام مرجع است؟ دادگاه بدوی یا دادگاه تجدیدنظر؟

اولا، مطابق رای وحدت رویه شماره۵۸۳ مورخ۶ / ۷ / ۱۳۷۲ هیات عمومی دیوان عالی کشور چنانچه رای تجدید نظرخواسته عینا در دادگاه تجدیدنظر .تایید شود، دادگاه اخیر، دادگاه صادرکننده حکم قطعی است ثانیا، مطابق بند»پ « ماده۴۹۰ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب۱۳۹۲ رایی که مرجع تجدیدنظر آن را تایید یا پس از نقض رای نخستین صادر کرده باشد، لازم الاجرا است؛ اعم از اینکه این رای، متعاقب تجدید نظرخواهی شاکی یا محکوم باشد و از آنجا که هرگونه تغییر در نحوه اجرای حکم صادره در اجرای»نظام نیمه آزادی « و» آزادی تحت نظارت ساما نه های الکترونیکی « موضوع مواد۵۷ و۶۲ قانون مجازات اسلامی مصوب۱۳۹۲ نیز باید ناشی از تصمیم دادگاه صادرکننده این رای باشد؛ بنابراین مقصود از دادگاه صادر کننده حکم در موارد یادشده، دادگاهی است که حکم لازم الاجرا را صادر کرده است؛ بر این اساس، در فرض سوال که پس از تجدید نظرخواهی شاکی، پرونده در دادگاه .تجدید نظر مطرح شده و این دادگاه رای قطعی صادر کرده است، مرجع اعمال نهادهای یادشده؛ دادگاه تجدید نظر است در خصوص»تعلیق اجرای مجازات « و»آزادی مشروط « نیز با توجه به مواد۴۶ و۵۸ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲ و را ی وحدت رویه شماره۷۳۱ مورخ۲۸ / ۸ / ۱۳۹۲ هیات عمومی دیوان عالی کشور، مرجع اتخاذ تصمیم .درخصوص اعمال نهادهای یاد شده دادگاه تجدید نظر است