نظریه مشورتی ۷/۱۴۰۴/۵۰۶ مورخ ۱۴۰۵/۰۴/۲۸

شخص»الف « مالک حق کسب یا پیشه یا تجارت یک باب ساختمان با کاربری مسافرخانه بوده است؛ اما به دلیل ح دوث عیبی در عین مستاجره، عین مذکور از قابلیت انتفاع خارج شده و رفع عیب نیز به سبب قدیمی بودن سازه و در طرح قرار گرفتن آن متصور نیست؛ با طرح دعوا توسط مستاجر در دادگاه، رای بر اعلام فسخ قرارداد اجاره صادره شده است؛ اما شخص»ب «)مالک( از تحویل گرفتن مل ک امتناع نموده است؛ به همین سبب شخص»الف « وفق ماده ۱۳ قانون روابط موجر و مستاجر مصوب ۱۳۵۶ اقدام به تخلیه ملک نموده است. در حال حاضر شخص»ب « )مالک( از پرداخت حق کسب یا پیشه یا تجارت به مستاجر امتناع می کند. با توجه به توضیحات پیش گفته و با عنایت به اینکه در م اده ۱۳ قانون روابط موجر و مستاجر مصوب ۱۳۵۶ در خصوص نحوه پرداخت حق کسب یا پیشه یا تجارت سخنی به میان نیامده و وضعیت مالکان این حق مسکوت مانده است و با توجه به اینکه در چنین فرضی درخواست اعلام فسخ و تخلیه از سمت مستاجر مطرح شده است، آیا مستاجر مستحق دریافت حق کسب یا پیشه یا تجارت است؟

در فرض سوال که عین مستاجره مشمول قانون روابط موجر و مستاجر مصوب ۱۳۵۶ بوده و در اثناء مدت اجاره عیبی در عین مستاجره حادث شده که آن را از قابلیت انتفاع خارج نموده و رفع عیب مقدور نبوده و در اجرای بند ۲ ماده ۱۲ و ماده ۱۳ قا نون یادشده به تقاضای مستاجر حکم فسخ اجاره صادر و تخلیه انجام شده است، با عنایت به اینکه در قانون یادشده برای این حالت که فسخ اجاره به تقاضای مستاجر بوده و خود وی عین مستاجره را تخلیه کرده است، تکلیفی برای موجر به پرداخت حق کسب یا پیشه یا تجارت پیش بینی نشد ه است ، مطالبه این حق .فاقد موقعیت قانونی است