نظریه مشورتی ۷/۱۴۰۴/۳۲۲ مورخ ۱۴۰۴/۰۸/۱۳

چنانچه صاحب حساب در تاریخ سررسید چک وجه چک را تامین کند؛ اما دارنده به بانک مراجعه نکند و پس از سپری شدن مدت قابل توجهی به بانک مراجعه و گواهی عدم پرداخت اخذ کند، خسارت تاخیر تادیه از چه تاریخی محاسبه می شود؟ آیا تاریخ سررسید چک ملاک است و یا تاریخ خارج کردن وجه از حساب توسط صاحب حساب و یا تاریخ اخذ گواهی عدم پرداخت؟

اولا، با توجه به تبصره )الحاقی ۱۳۷۶ ( ماده ۲ قانون صدور چک مصوب ۱۳۵۵ با اصلاحات و الحاقات بعدی و قانون استفساریه این تبصره مصوب ۱۳۷۷ مجمع تشخیص مصلحت نظام و همچنین رای وحدت رویه شماره ۸۱۲ مورخ ۱/۴/۱۴۰۰ هیات عمومی دیوان عالی کشور، خسارت تاخیر تادیه بر مبنای نرخ تورم از تاریخ صدور چک تا وصول آن محاسبه می شود و این امر استثنایی بر اصل تعلق خسارت تاخیر از تاریخ مطالبه داین است؛ بنابراین چنانچه چک بلامحل باشد، با توجه به مستندات پیش گفته، خسارت تاخیر تادیه از تاریخ س ررسید چک تعلق می.گیرد ثانیا، در فرضی که به رغم موجود بودن وجه چک در حساب صادرکننده، دارند ه چک در زمانی که صادرکننده وجه را از حساب خارج کرده است، چک را به بانک ارایه کند، تا جایی که عدم پرداخت وجه چک منتسب به صاحب حساب نباشد، با توجه به قاعده اقدام، دارنده چک استحقاق مطالبه خسارت تاخیر تادیه در این مدت را نخواهد داشت و موضوع از تبصره )الحاقی ۱۳۷۶ ( به ماده ۲ قانون صدور چک مصوب ۱۳۵۵ با اصلاحات .و الحاقات بعدی، منصرف است دکتر محمدعلی شاه حیدری پور