نظریه مشورتی ۷/۱۴۰۴/۲۹۰ مورخ ۱۴۰۵/۰۴/۲۱

۷/۱۴۰۴/۲۹۰ · ۲۹۰-۶۶-۱۴۰۴ · ۱۴۰۵/۰۴/۲۱

پرسش

با عنایت به قسمت اخیر تبصره ذیل بند ۲۴ ماده ۵۵ قانون شهرداری مصوب ۱۳۳۴ با اصلاحات و الحاقات بعدی که مطب پزشکان را به عنوان واحد تجاری محسوب نمی کند و با توجه به ماده واحده قانون محل مط ب پزشکان مصوب ۱۳۶۶ که مقرر می دارد» فعالیت شغلی پزشکان و صاحبان حرف وابسته در ساختمان مسکونی و تجاری ملکی و اجاری بلامانع است « و با لحاظ مفاد رای وحدت رویه شماره ۵۷۷ مورخ ۱۳۹۶/۶/۲۱ هیات عمومی دیوان عدالت اداری که فعالیت شخصی پزشکان و دیگر حرف وابسته در ساخ تمان های مسکونی، تجاری و ملکی و اجاره ای را بلامانع دانسته است، آیا محاسبه و اخذ عوارض از درمانگاه ها، داروخانه ،ها، دفاتر کار پیراپزشکان آزمایشگاه ها بر مبنای تعرفه تجاری و عوارض سالانه کسب و پیشه از محل های مذکور با عنوان تعرفه تغییر کارب ری از مسکونی به تجاری، برای صاحبان حرف پزشکی یادشده دارای وجاهت قانونی است؟

پاسخ

اولا، به موجب ماده واحده قانون محل مطب پزشکان مصوب ۱۳۶۶ و نیز قسمت اخیر تبصره ذیل بند ۲۴ ماده ۵۵ قانون شهرداری مصوب ۱۳۳۴ با اصلاحات و الحاقات بعدی، دایر کردن مطب و حرف وابسته در محل مسکونی از نظر قانونی به عنوان استفاده تجاری محسوب نشده است و وفق رای وحدت رویه شماره ۵۷۶ مورخ ۱۴/۷/۱۳۷۱ هیات عمومی دیوان عالی کشور، اماکن استیجاری مطب پزشکان که برای خدمات تخصصی پزشکی و معالجه بیماران مورد استفاده واقع می شود، محل کسب و پیشه و تجارت محسوب نمی شود ؛ رای شماره ۵۷۷ مورخ ۲۱/۶/۱۳۹۶ .هیات عمومی دیوان عدالت اداری نیز همسو با آن صادر شده است ثانیا، تغییر کاربری املاک در محدوده شهری بر عهده کمیسیون موضوع ماده ۵ قانون تاسیس شورای عالی شهرسازی و معماری ایران مصوب ۱۳۵۱ .با اصلاحات و الحاقات بعدی است با توجه ب ه مستندات پیش گفته، مطالبه و اخذ عوارض تحت عنوان عوارض تغییر کاربری از مسکونی به تجاری برای صاحبان حرف پزشکی، فاقد وجاهت قانونی است؛ اما عوارض مشاغل یادشده مطابق مقررات مربوطه، قابل .مطالبه و وصول است

مواد قانونی مرتبط

۱ مورد
نظریه مشورتی ۷/۱۴۰۴/۲۹۰ مورخ ۱۴۰۵/۰۴/۲۱ | لاولکس