نظریه مشورتی ۷/۱۴۰۴/۱۲۶ مورخ ۱۴۰۴/۰۹/۱۲

با عنایت به اینکه در حوزه مقابله با قاچاق سوخت و فرآورده های نفتی، امکانات و تجهیزات مورد استفاده توسط قاچاقچیان عمدتا مخازن، اتصالات و پمپ و تجهیزات تخلیه بوده و در پرونده های تشکیل شده در تعزیرات حکومتی بلاتکلیف مانده و به متهم مسترد می شود آیا می توان به منظور پیشگیری از وقوع یا تکر ار جرم و در راستای حفظ و صیانت از سرمایه های ملی و تضعیف شبکه های قاچاق، مخازن پلاستیکی، فلزی و ادوات مربوط به پمپ و تخلیه فرآورده های نفتی که از قاچاقچیان کشف شده است را توقیف و در اختیار یگان کاشف قرار داد و در خصوص اقلامی که قابل انتقال نبوده یا به دلیل ارزش ریالی اندک و هزینه بسیار انتق ال و جابجایی آن، توقیف و مصادره مقدور نیست، این اقلام )مخازن بتونی، تانک های زیرزمینی، مخازن پلاستیکی و مانند آن( امحاء و تخریب شود و در هر صورت از استرداد این آلات و ادوات به شبکه قاچاق جلوگیری به عمل آید؟

با استفاده از اصل چهل و هف تم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران و مواد۳۰ و۳۱ قانون مدنی در لزوم احترام به مالکیت اشخاص که در اجرای ماده۱۴۸ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب۱۳۹۲ و ماده۲۱۵ قانون مجازات اسلامی مصوب۱۳۹۲ نیز لازم الرعایه است و با عنایت به ملاک رای وحدت رویه شماره۸۴۴ مورخ ۸ / ۱۲ / ۱۴۰۲ هیات عمومی دیوان عالی کشور، در فرض استعلام تا زمانی که در خصوص ضبط و معدوم سازی اشیاء و تجهیزات توقیفی مربوط به قاچاق سوخت و فرآورده ،های نفتی حکم صریح قانونی وجود نداشته باشد صدور حکم به ضبط یا معدوم کردن این اشیاء و تجهیزات و یا صدور دستور در این خصوص د ر فرآیند اجرا ی .حکم، منتفی است