نظریه مشورتی ۷/۱۴۰۴/۱۱۷ مورخ ۱۴۰۴/۰۴/۳۱

۷/۱۴۰۴/۱۱۷ · ۱۱۷-۳/۱-۱۴۰۴ک · ۱۴۰۴/۰۴/۳۱

پرسش

نظر به ابهام موجود در نحوه اجرای ماده۱۴ )سابق( دستورالعمل کاهش جمعیت کیفری مصوب۱۳۹۸/۶/۶ ، الحاقی به ذیل ماده۲۰۲ آیین نامه اجرایی سازمان زندان ها و اقدامات تامینی و تربیتی کشور مصوب۱۴۰۰/۱۰/۲۹ » : با توجه به اینکه مفاد ماده۱۴ دستورالعمل کاهش جمعیت کیفری مصوب۱۳۹۸/۶/۶ در اصلاحیه آیین نامه اجرایی سازمان زندان ها، به ذیل ماده۲۰۲ آن آیین نامه اضافه شده و با التفات به بخ شنامه شماره ۹۰۰۰/۹۴۶۶۵/۱۴۰۰۰/۱۴۰ مورخ۱۴۰۰/۱۱/۱۳ دادستان محترم وقت کل کشور« ، خواهشمند است در خصوص نحوه اعمال و تعیین شمول مرخصی مذکور )ذیل ماده۲۰۲ آیین نامه فوق.الذکر( اعلام نظر فرمایید

پاسخ

اولا، شرایط و ضوابط اعطای مرخصی به متهمان و محکومان در قانون آیین دادرسی کیفری مصوب۱۳۹۲ و از جمله در ماده۵۲۰ این قانون و همچنین در»آیین نامه سازمان زندان ها و اقدامات تامینی و تربیتی مصوب ۲۰/۲/۱۴۰۰ «پیش بینی شده است و ماده۱۴ »دستورالعمل ساماندهی زندان یان و کاهش جمعیت کیفری زندان ها « مصوب۱۳۹۸ رییس محترم قوه قضاییه نیز با قید عبارت» در چارچوب قوانین و مقررات به مرخصی اعزام می شوند « بر این امر صحه گذاشته است؛ بنابراین اعطای مرخصی موضوع ماده۱۴ دستورالعمل مورد اشاره در چارچوب مقررات قانونی امکان.پذیر است ثانیا، مواد۲۰۰ و۲۰۲ آیین نامه اجرایی سازمان زندان ها و اقدامات تامینی و تربیتی اصلاحی۲۹ / ۱۰ / ۱۴۰۰ ریاست محترم قوه قضاییه با عنایت به ماده۱۹۴ این آیین نامه، همسو با ماده۵۲۰ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب۱۳۹۲ است و اساسا مربوط به مدت مرخصی و چگونگی اعطای ،آن نیست و در خصوص اعطای مرخصی و مدت آن قاضی اجرای احکام باید مطابق ضوابط مربوطه )نظیر آنچه در مواد قانونی آیین دادرسی کیفری و از جمله ماده ۵۲۰ این قانون و مواد۱۹۴ ، ۱۹۵ ، ۱۹۶ ، ۱۹۷ و۱۹۸ آیین نامه پیش گفته که عینا مبتنی بر ماده۵۲۰ قانون آیین دادرسی کیفری .آمده است( رفتار کند برابر ماده۵۲۰ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب۱۳۹۲ و ماده۱۹۴ آیین نامه پیش گفته، محکومان می توانند به شرط رعایت ضوابط و مقررات زندان و مشارکت در برنامه های اصلاحی و تربیتی و کسب امتیازات لازم پس از سپردن تامین مناسب، ماهانه حداکثر سه ر وز از مرخصی برخوردار شوند؛ بنابراین اعطای مرخصی به محکومان از یک سو مشروط به دارا بودن شرایط مقرر در این ماده و منوط به سپردن تامین مناسب می باشد و از سوی دیگر مدت استفاده از مرخصی»حداکثر سه روز « در هر ماه است، نه»سه روز «در هر ماه؛ در نتیجه به تشخیص مقا م اعطاکننده ممکن است کمتر از سه روز در هر ماه نیز باشد. با توجه به مراتب یادشده، گرچه از مواد موصوف استفاده نمی شود که هر زندانی سه روز در هر ماه مرخصی استحقاقی دارد و به طور خودکار ذخیره می شود؛ اما هرگاه شخصی در طول مدت سپری کردن محکومیت، نتواند از تمام یا بخشی از مرخصی که به تشخیص مقام اعطاکننده واجد شرایط استفاده از آن است، بهره مند شود، اعطای مجموع آن در پایان این مدت با لحاظ مواد۲۰۰ و۲۰۲ آیین نامه پیش گفته بلامانع است. شایان ذکر است اعطای مرخصی در هر صورت نمی تواند بیشتر از حداکثر مق رر در ماده۵۲۰ قانون آیین دادرسی کیفری و ماده۱۹۴ آیین نامه یادشده باشد و در خصوص تمامی جرایم، چنانچه مجموع مرخصی استحقاقی زندانی به میزان مقرر در استعلام باشد، اعطای آن در قالب مرخصی منتهی به آزادی بلا.مانع است و نوع جرم )محکومیت( از این حیث تاثیری ندارد

مواد قانونی مرتبط

۶ مورد
نظریه مشورتی ۷/۱۴۰۴/۱۱۷ مورخ ۱۴۰۴/۰۴/۳۱ | لاولکس