نظریه مشورتی ۷/۱۴۰۳/۷۷۰ مورخ ۱۴۰۳/۱۱/۱۴

به موجب شکایت شاکی علیه دو نفر متهم، در دادگاه بدوی رای بر محکومیت غیابی متهم ردیف اول و محکومیت حضوری متهم ردیف دوم صادر شده است. متهم ردیف دوم به رای محکومیت صادره معترض و تقاضای تجدید نظرخواهی نموده و شعبه تجدید نظر با نقض رای محکومیت صاد ره، رای بر برایت نامبرده صادر نموده است. با توجه به محکومیت غیابی متهم ردیف اول، آیا دادگاه تجدید نظر با اختیار حاصل از ذیل بند»ب « ماده۴۵۵ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب۱۳۹۲ می تواند نسبت به وی نیز رسیدگی و با وجود شرایط قانونی رای بر برایت ایشان صادر کند ؟

با عنایت به صراحت حکم مقرر در بند»ب « ماده۴۵۵ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب۱۳۹۲ و لحاظ وحدت ملاک و الغاء خصوصیت از آن )از حیث عدم ضرورت درخواست تجدید نظرخواهی محکوم علیه(، حکم مذکور در بند»ب « ماده۴۵۵ قانون موصوف از جهت عدم ضرورت تجدیدنظرخواهی مح کوم علیه، اصولا استثنایی بر حکم مقرر در ماده۴۳۵ این قانون است؛ بنابراین در فرض سوال که رای نسبت به یکی از متهمان حضوری و نسبت به متهم دیگر غیابی بوده و پرونده با تجدیدنظرخواهی متهم که رای نسبت به وی حضوری است در دادگاه تجدیدنظر مطرح گردیده و این دادگاه، ر ای دادگاه نخستین را نقض و متهم را تبریه کرده است، چنانچه دادگاه تجدید نظر متهم غایب را نیز بی گناه تشخیص دهد، قابلیت واخواهی حکم غیابی توسط او، مانع اعمال اطلاق بند»ب « ماده۴۵۵ .نیست