پرسش
به موجب ماده۳۴ قانون اجرای احکام مدنی مصوب۱۳۵۶ » :همین که اجراییه به محکوم علیه ابلاغ شد محکوم علیه مکلف است ظرف ده روز مفاد آن را به موقع اجرا بگذارد یا ترتیبی برای پرداخت محکوم علیه بدهد ی ا مالی معرفی کند که اجرای حکم و استیفای محکوم به از آن مسیر باشد .«آیا قاضی اجرای احکام می تواند با این استدلال که اجرای حکم و استیفای محکوم به از مال معرفی شده توسط محکوم علیه یا شخص ثالث، امکانپذیر نیست ، آن مال را برای توقیف نپذیرد و یا آنکه این تشخیص منوط به جلب نظر کارشناس یا خبره امر و تحصیل ادله دیگر است؟
پاسخ
مقصود از معرفی مال توسط محکوم علیه یا شخص دیگری به منظور استیفای محکوم به، آن چنان مالی است که امکان فروش آن و استیفای محکوم به از آن میسر باشد. هرگاه به تشخیص دادگاه، فروش ام وال معرفی شده به وسیله اجرای احکام امکان پذیر نباشد، با توجه به مقررات ماده۳۴ قانون اجرای احکام مدنی مصوب۱۳۵۶ ، پذیرش این اموال به عنوان مال قابل فروش صحیح نیست. تشخیص اینکه مال معرفی شده قابلیت پذیرش برای وصول محکوم ب ه را دارد و یا آنکه چنین قابلیتی را ف اقد است و انطباق قانون با مصادیق خارجی بر عهده مرجع ذی ربط است. بدیهی است م رجع قضایی برای تشخیص فوق به ادله و جهات مختلفی توجه می کند و در صورت ضرورت می تواند موضوع را به کارش ناس .ارجاع دهد؛ اما در نهایت تشخیص بر عهده مرجع قضایی است