نظریه مشورتی ۷/۱۴۰۳/۶۴۵ مورخ ۱۴۰۳/۱۰/۰۴

در برخی موارد اموال خاصی؛ مانند قطعاتی از بالگرد و یا مواد نانویی، از سوی محکوم علیه معرفی می شود که به رغم تجدید عملیات مزایده، خریداری پیدا نمی شود و محکوم له رفع توقیف از مال به لحاظ عدم قابلیت فروش و به تبع آن اعمال ماده۳ قانون نحوه اجرای محکومیت های مالی مصوب۱۳۹۴ و صدور دستور جلب محکوم علیه را درخواست می کند؛ آیا در چنین مواردی این درخواست قابلیت پذیرش دارد؟

مقصود از معرفی مال توسط محکوم علیه یا شخص دیگری به منظور استیفای محکوم به، آن چنان مالی است که امکان فروش آن و است یفای محکوم به از آن میسر باشد. هرگاه به تشخیص دادگاه، فروش اموال معرفیشده به وسیله اجرای احکام امکان پذیر نباشد، با توجه به مقررات ماده۳۴ قانون اجرای احکام مدنی مصوب۱۳۵۶ ، پذیرش این اموال به عنوان مال قابل فروش صحیح نیست. تشخیص قابلیت یا عدم قابلیت پذیرش مال معرفی شده برای وصول محک وم به و نیز موارد اعمال ماده۳ قانون نحوه اجرای محکومیت های مالی مصوب۱۳۹۴ و انطباق قانون با مصادیق خارجی بر عهده مرجع ذی.ربط است