پرسش
۱
-
با توجه به این که وفق ماده۲۰ قانون شوراهای حل اختلاف مصوب۱۴۰۲ ، این شوراها فقط نسبت به صلح و سازش و صدور گزارش اصلاحی می توانند اقدام کنند، مقصود قانون گذار از وضع تبصره۴ ماده۲۰ این قانون چیست؟ آیا دعاوی موضوع این تبصره با رضایت طرفین هم قابل سازش نمی باشد؟
۲
-
با توجه به بند»الف « تبصره۵ و بند یک ماده۲ و ماده۱۷ قانون شوراهای حل اختلاف مصوب۱۴۰۲ ، در صورتی که دعوای مطروحه در دادگاه صلح با خواسته کمتر از پنجاه میلیون تومان باشد، با لحاظ ماده۳۶۷ قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب۱۳۷۹ ، آیا آرای محاکم صلح که قطعی می باشد، قابل فرجام خواهی است؟ چنانچه خواسته خواهان بیش از پنجاه میلیون تومان باشد، آیا فرجام خ واهی به این آراء تسری دارد؟
۳
-
با توجه به عبارت»اعتراض طرفین پرونده به تصمیم شورا « به شرح مذکور در ماده۲۵ قانون شوراهای حل اختلاف مصوب۱۴۰۲، منظور کدام یک از تصمیمات شورا است؟ همچنین با عنایت به این ،که در ذیل ماده این»تصمیم « قابل اعتراض و در صورت نقض دادگاه صلح مکلف به رسیدگی دانسته شده است، مدت زمان و نحوه ارایه اعتراض از حیث تشریفات تجدیدنظرخواهی چگونه است؟
پاسخ
۱
-
از آنجا که تبصره۴ ماده۲۰ قانون شوراهای حل اختلاف مصوب۱۴۰۲ در ذیل ا ین ماده و در مقام تعیین تکلیف شوراهای حل اختلاف در خصوص موارد داخل در صلاحیت این شوراها به شرح مندرج در مواد۱۳ و ۱۵ قانون آمده است و با لحاظ بند یک ماده۱۳ قانون یادشده که صلح و سازش در کلیه امور مدنی و حقوقی را در صلاحیت شوراها دانسته است و به لحاظ تبعات صلح و سازش طرفین در خصوص اموال غیر منقول فاقد سند رسمی، به نظر می رسد مقنن عامدانه شوراهای حل اختلاف را فاقد صلاحیت برای ورود و اقدام به صلح و سازش در خصوص ،دعاوی و اختلافات راجع به این قسم اموال دانسته است و بر این اساس، در این قسم دعاوی .شورای حل اختلاف صلاحیتی برای صدور گزارش اصلاحی ندارد ۲ -با توجه به این که وفق ماده۱۷ قانون شوراهای حل اختلاف مصوب۱۴۰۲ » :
در مواردی که در این قانون حکمی تعیین نشده است، آیین دادرسی و ترتیبات رسیدگی، صدور رای و اجرای احکام دادگاه صلح حسب مورد تابع قوانین و مقررات حاکم بر دادگاه های حقوقی و کیفری است « و با عنایت به حکم صدر ماده۳۶۷ قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب۱۳۷۹ که آراء دادگاه های بدوی را که به علت عدم درخواست تجدید نظر قطعیت یافته است، قابل فرجام خواهی دانسته است و با لحاظ تبصره۵ ماده ۱۲ قانون صدرالذکر، آراء دادگاه های صلح فقط نسبت به خواسته بیش از پانصد میلیون ریال که به جهت عدم تجدید نظ رخواهی قطعیت یافته اند، قابل فرجام.خواهی است ۳ - با توجه به این که به استناد مواد۱۳ و۱۴ قانون شوراهای حل اختلاف مصوب۱۴۰۲ ، صلاحیت این شورا محدود به سازش شده است و ماده۲۵ این قانون هم در چارچوب فصل سوم» ترتیب رسیدگی و اقدامات سازشی «قرار گرفته است و تصمی م شورای حل اختلاف حسب مورد به استناد ماده۲۰ این قانون، گزارش اصلاحی و یا تصمیم به بایگانی کردن پرونده است و ماده۲۵ قانون یادشده نیز گزارش اصلاحی و همچنین تصمیم شورای حل اختلاف را قابل اعتراض دانسته است، مقصود از واژه تصمیم در این ماده، تصمیم به بایگانی ک ردن پرونده است و از آنجا که ترتیب اعتراض، مهلت و تشریفات آن در این قانون تعیین نشده است، مشمول ماده۱۷ .قانون بوده و حسب مورد مقررات آیین دادرسی مدنی و کیفری بر آن حاکم خواهد بود دکتر احمد محمدی باردیی