نظریه مشورتی ۷/۱۴۰۳/۱۰۳۷ مورخ ۱۴۰۴/۰۶/۱۷

همانگونه که مستحضرید واحد پولی کشورهای عضو اتحادیه اروپا بر اساس پیمان ماستریخت به یورو تغییر یافته و بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران به موجب بخشنامه شماره۶۰/۱۱۳۷ مورخ۱۳۸۰/۱۰/۲ آن را به شبکه بانکی کشور ابلاغ نموده است. یکی از بانک های کشور بر اساس قراردا د اعتبار اسناد ارزی بر مبنای ا رز حاکم کشور اتریش بخشی از وجوه را به حساب ذی نفع (فروشنده) کارسازی کرده است. پس از پرداخت چندین قسط از موضوع قرارداد اعتبار اسنادی به ارز محلی (شیلینگ)، در سال۲۰۰۲ ( میلادی۱۳۸۰ شمسی) بر اساس پیمان یادشده، واحد پولی کشور اتری ش از شیلینگ به یورو تغییر یافته و بانک مذکور بر اساس این پیمان و بخشنامه بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران، مکلف شده مابقی تعهدات خود در قبال ذی نفع را بر اساس ارز حاکم (یورو) پرداخت کند. با توجه به امتناع متعهد قرارداد اعتبار اسنادی (خریدار) از بازپرداخت بده ی ار زی خود به بانک، خواهشمند است اعلام فرمایید در حال حاضر بانک باید در راستای استیفای حقوق خود، یورو را مطالبه کند و یا آنکه مطالبه طلب بر مبنای ارز شیلینگ صحیح است؟

در فرض سؤال که بخشی از ارز موضوع قرارداد اعتبار اسنادی به صورت شیلینگ (پول رایج کشو ر اتر یش در آن زمان) و بخشی دیگر از آن در قالب یورو (بر اساس وجه رایج زمان پرداخت) به حساب ذی نفع واریز و کارسازی شده است، با امتناع بعدی متعهد این قرارداد (خریدار) از بازپرداخت بدهی ارزی خود، نسبت به بخش پرداخت شده بر اساس یورو، متعهد ملزم به بازپرداخت و ت سویه بدهی بر اساس همین ارز است؛ اما در خصوص ارز دریافتی در قالب شیلینگ، از آنجا که چنین ارزی در حال حاضر وجود خارجی ندارد، بدهی باید با لحاظ ارز جانشین آن تسویه شود؛ بندهای۲ و۷ بخشنامه شماره۱۱۳۷/۶۰ مورخ۲ / ۱۰ / ۱۳۸۰ بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران، مؤید این .دیدگاه است فریده شکری