نظریه مشورتی ۷/۱۴۰۰/۳۷۴ مورخ ۱۴۰۰/۰۴/۲۷

در مواردی که متهم به صورت غیابی محکوم می شود و شاکی به رای صادره اعتراض می کند و متهم در مرحله تجدیدنظر نیز علی رغم ابلاغ حاضر نشده و دفاعی مطرح نمی کند و رای بدوی عینا در دادگاه تجدیدنظر تائید می شود و پس از آ ،ن محکوم در مرحله اجرا دستگیر و از رای صادره و اخواهی می کند، آیا دادگاه بدوی مکلف به ورود در ماهیت و تصمیم گیری است یا به استناد ماده۴۶۱ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب۱۳۹۲ به لحاظ این که رای دادگاه تجدیدنظر متضمن محکومیت متهم بوده، موجبی برای طرح مجدد پرونده در دادگاه بدوی نیست و در همان دادگاه تجدید نظر نس بت به واخواهی محکوم رسیدگی می شود؟ در صورتی که عقیده بر رسیدگی در دادگاه بدوی دارید، چنانچه نظر دادگاه بدوی پس از رسیدگی به واخواهی بر برائت محکوم باشد، آیا رای دادگاه تجدیدنظر را نقض و رای جدید صادر کند؟ راهکار در این مورد چیست؟

در فرض استعلام که شاکی نسبت به رای صادره از سوی دادگاه بدوی که مبنی بر محکومیت غیابی متهم بوده است، درخواست تجدیدنظر کرده است و دادگاه تجدیدنظر نیز بدون این که محکومعلیه (متهم) در مرحله تجدیدنظر حضور یافته یا لایحه دفاعیه داده باشد، مبادرت به صدور حکم بر ت ایید دادنامه بدوی نموده است؛ با لحاظ مداخله دادگاه تجدیدنظر استان و متعاقبا صدور رای بر تایید دادنامه بدوی که به منزله صدور حکم بر محکومیت متهم (محکومعلیه) غایب است، فرض مطروحه از مصادیق ماده۴۶۱ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب۱۳۹۲ بوده و لذا محکومعلیه غایب .حق واخواهی نسبت به حکم محکومیت صادره از سوی دادگاه تجدیدنظر را دارد