لاولکس پرسش
با توجه به ماده۳۳۵ قانون آیین دادرسی کیفری که مقرر داشته دادگاه های کیفری )اطلاق در ذکر دادگاه( در موارد زیر شروع به رسیدگی می کند و یکی از موارد مطابق با بند»ب « آن قرار جلب به دادرسی صادره توسط دادگاه است؛ از طرفی ماده۳۸۲ قانون مورد بحث مقرر داشته دادگاه کیفری یک فقط در صورت صدور کیفرخواست و در حدود آن مبادرت به رسیدگی و صدور رای می نماید و نیز در ماده۴۰۵ آن تصریح شده است که سایر ترتیبات رسیدگی در دادگاه کیفری یک همان است که برای سایر دادگاه های کیفری مقرر گردیده است: اولا، آیا ماده۳۸۲ ماده۳۳۵ را تخصیص زده است یا این مواد قابل جمع و تفکیک هستند؟ به عنوان مثال، در صورتی که در جرایم موضوع مواد۳۰۳ و۳۰۲ قانون آیین دادرسی کیفری پس از تحقیقات مقدماتی از بازپرسی دادسرای عمومی و انقلاب، نسبت به اتهام متهم قرار نهایی منع تعقیب صادرشود، در صورتی که پس از اعتراض شاکی و نقض قرا ر منع تعقیب وفق مواد۲۷۴ و۲۷۶ قانون اخیرالذکر از سوی دادگاه کیفری یک قرار جلب به دادرسی صادر شود، آیا پس از اجرای تکلیف مقرر در قسمت اخیر ماده۲۷۶ ،این قانون دادستان باید کیفرخواست صادر کند به عبارتی، پس از صدور قرار جلب به دادرسی دادگاه، تفهیم اتهام و ا خ ذ آخرین دفاع از سوی بازپرس، آیا دادستان مکلف به صدور کیفرخواست است؟ در صورتی که از این حیث تکلیف نباشد، آیا دادگاه کیفری یک می تواند دادستان را مکلف به صدور کیفرخواست کند؟ به طور کلی، پس از این که دادگاه کیفری یک قرار جلب به دادرسی صادر کرد و بعد از اجرای تکلیف مقرر در قسمت اخیر ماده ۲۷۶ و تفهیم اتهام و اخذ آخرین دفاع از متهم توسط بازپرس، آیا دادگاه می تواند با اتکا به قرار جلب به دادرسی وارد رسیدگی شده و رای صادر کند؟
پاسخ
با توجه به ماده۲۷۶ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب۱۳۹۲ که به صراحت اعلام داشته در ص ورت نقض قرار منع تعقیب و صدور قرار جلب به دادرسی توسط دادگاه )کیفری یک یا دو(، بازپرس مکلف است متهم را ،احضار و موضوع اتهام را به او تفهیم کند و با اخذ آخرین دفاع و تامین مناسب از وی پرونده را به دادگاه ارسال کند و نیز با لحاظ ماده۳۳۵ این قانون که یکی از جهات شروع به رسیدگی دادگاه های کیفری را صدور »قرار جلب به دادرسی توسط دادگاه « در ردیف جهات دیگر مانند کیفرخواست دادستان ذکر کرده است و همچنین با عنایت به ماده۴۰۵ این قانون، در فرض سوال، موجب قانونی جهت تکلیف دادستان به صدور کیفرخواست با فرض صدور قرار جلب به دادرسی توسط دادگاه کیفری یک وجود ندارد. همچنین مقررات مواد ۲۷۶ و۳۳۵ قانون فوق الذکر، تعارضی با بند»الف « ماده۳۵۹ و ماده۳۸۲ ندارد؛ زیرا مقررات مواد اخیرالذکر مفروض بر صدور کیفرخواست یا طرح ادعای شفاهی از سوی دادستان است و به معنای عدم استماع اظهارات دادستان یا نماینده وی در جلسه رسیدگی به ترتیب مقرر در قانون در مواردی نیست که در اجرای ماده۲۷۶ قانون یادشده، پرونده امر در دادگا ه مطرح می.شود