نظریه مشورتی ۷/۱۴۰۰/۲۴۵ مورخ ۱۴۰۰/۰۹/۰۹

کارمند دولت که فاقد سابقه کیفری است و بیش از بیست و هفت سال سابقه خدمت دارد، به علت ارتکاب یکی از جرایم مندرج در قانون تشدید مجازات مرتکبین ارتشاء، اختلاس و کلاهبرداری، علاوه بر سایر مجازات های قانو ،نی ،به انفصال دایم از خدمات دولتی نیز محکوم شد و حکم در سال۱۳۹۸ قطعی شده است و محکوم علیه در سال ۱۳۹۹ :فوت کرده است ۱ - با توجه به این که بر اساس اصلاح صورت گرفته در ماده۳۷ قانون مجازات اسلامی مطابق ماده۹ قانون کاهش مجازات حبس تعزیری، امکان تقلیل و تخفیف انفصال دایم به انفصال موقت بین پنج تا پانزده سال فر ،اهم شده است آیا ورثه محکوم علیه متوفی می توانند از طریق دادستان و از شعبه صادرکننده حکم قطعی تقاضای تخفیف مجازات انفصال دایم به موقت را نمایند؟ ۲ - چنانچه محکوم علیه از حکم قطعی اعاده دادرسی تقاضا کرده باشد و پس از تجویز اعاده دادرسی توسط دیوان عالی کشور و ارجاع پرونده به شعبه هم عرض و قبل از صدور حکم مجدد، فوت کند، تصمیم دادگاه چه خواهد بود؛ آیا با توجه به این که با تجویز اعاده دادرسی به نوعی متهم فاقد رای قطعی تلقی می شود، باید قرار موقوفی ت عقیب صادر شود و یا این که دادگاه هم عرض بدون توجه به فوت مح کوم علیه باید رسیدگی را ادامه دهد و حکم مقتضی را صادر کند؟

۱ - بند»ت « ماده۳۷ قانون مجازات اسلامی اصلاحی۱۳۹۹ ، تخفیف مجازات قانونی جرم نیست؛ بلکه تخفیف قضایی است و اعمال کیفیات مخففه نیز الزامی نیست، بنابراین در مورد احکام قطعی که پیش از تاریخ لاز م الاجرا شدن قانون کاهش مجازات حبس تعزیری مصوب۱۳۹۹ صادر شده اند، قابل اعمال نیست و موجبی هم برای اعمال بند»ب « ماده۱۰ قانون مجازات اسلامی مصوب۱۳۹۲ نمی.باشد ۲ - در فرض استعلام که محکوم علیه به انفصال دایم از خدمات دولتی محکوم شده و نسبت به حکم صادره تقاض ا ی اعاده دادرسی کرده و پس از تجویز اعاده دادرسی از سوی دیوان عالی کشور و ارجاع پرونده به شعبه هم ،عرض )محکوم علیه( فوت کرده است، فوت محکوم با عنایت به بند»الف « ماده۴۷۵ قانون آیین دادرسی کیفری مانع رسیدگی دادگاه مرجوع الیه به درخواست اعاده دادرسی تجویزشده از سوی دیوان عالی کشور نیست. در صورتی که شعبه مرجوع الیه در مقام رسیدگی، حکم صادره را نقض کند، صدور رای با توجه به ماده۴۸۰ قانون پیش گفته .تابع عمومات رسیدگی از جمله صدور حکم برایت یا محکومیت و عندالاقتضا اعمال تخفیف، تعلیق و مانند آن است بدیهی است دادگا.ه در این مقام مجاز به تشدید مجازات نیست