لاولکس پرسش
از انجایی که سابق بر این به موجب ماده۲ قانون نحوه اجرای محکومیت های مالی مصوب۱۳۷۷ شرط جلب و بازداشت محکوم علیه، )عدم دسترسی به مال محکوم علیه( بود و بر این اساس اجرای احکام نسبت به تحقیق راجع به اموال محکوم علیه اقدام می نمود، لیکن در حال حاضر به موجب ماده۳ قانون نحوه اجرای محکومیت های مالی مصوب۱۳۹۴، این قید حذف و در صورتی که محکوم علیه ظرف۳۰ روز پس از ابلاغ اجراییه، دعوی اعسار اقامه نکرده باشد، جلب و بازداشت خ واهد شد، علیهذا با توجه به سیاق و نحوه نگارش ماده۳ اخیر، آیا در حال حاضر ضرورتی به تحقیق پیرامون وجود مال یا اموال متعلق به محکوم علیه هست یا صرف عدم اقامه دعوی اعسار ظرف۳۰ روز پس از ابلاغ اجراییه، امکان جلب و بازداشت محکوم علیه را فراهم خواهد کرد؟
پاسخ
با عنایت به این که به موجب ماده۳ قانون نحوه اجرای محکومیت¬ های مالی مصوب۱۳۹۴، چنانچه محکوم علیه ،تا سی روز پس از ابلاغ اجراییه ضمن ارایه صورت کلیه اموال خود، دعوای اعسار خویش را اقامه کرده باشد حبس نمی شود؛ بنابراین هرگاه محکوم علیه به تکلیف قانونی خود عمل نکند و از فرصت و امتیاز قانونی نیز ب رای تقدیم دادخواست اعسار استفاده نکند، امکان بازداشت وی برابر ماده۳ قانون اخیرالذکر فراهم می باشد و عدم استفاده محکوم له از اختیار مقرر در ماده۲ این قانون مبنی بر تقاضای شناسایی اموال محکوم علیه، مانع استفاده از حق مقرر برای وی در ماده۳ یادشده مبنی بر تقاضای بازداشت محکوم علیه نمی باشد و دادگاه بدون درخواست محکوم¬له تکلیفی به شناسایی اموال محکوم¬ علیه ندارد؛ زیرا وفق ماده۴۹ قانون اجرای احکام مدنی مصوب ۱۳۵۶ و ماده۲ قانون نحوه اجرای محکومیت های مالی مصوب۱۳۹۴ ، لزوم شناسایی، استعلام و توقیف اموال محکوم علیه توسط اجرای احکام نیاز به درخواست محکوم.له دارد