نظریه مشورتی ۷/۱۴۰۰/۱۰۸۳ مورخ ۱۴۰۰/۰۹/۲۲

۱ - چنانچه پس از ارجاع پرونده به شعبه، دادگاه در اجرای ماده۴۲۱ قانون آیین دادرسی کیفری قرار امتناع از رسیدگی صادر کند و مقام اجراء با استناد و استدلال، قرار صادره را خلاف قوانین تشخیص دهد، آیا می تواند با این قرار مخالفت کرده و هما ن دادگاه را مکلف به رسیدگی کند؟ ۲ - در فرض سوال، اگر مقام ارجاع پرونده را به شعبه دیگری ارجاع نکند و شعبه مرجوع الیه قرار صادر شده را خلاف قانون تشخیص دهد و نظر به رسیدگی شعبه صادرکننده قرار امتناع داشته باشد، تکلیف چیست؟ بر فرض قایل شدن به حدوث اختلاف، چه مرجعی حل اختلاف می کند؟

۱ - تشخیص صلاحیت یا عدم صلاحیت مقام قضایی نسبت به دعوایی که به آن ارجاع شده است، با خود قاضی است و اگر دادرس خود را به لحاظ وجود یکی از جهات رد صالح نداند، قرار امتناع از رسیدگی صادر می کند. با این حال چنانچه مقام ارجاع به نبو د جهات رد که موجب صدور قرار امتناع از رسیدگی شده است معتقد باشد، مراتب را به قاضی صادرکننده قرار یادآوری می کند؛ در صورتی که به رغم این یادآوری، قاضی صادرکننده از قراری که سابقا صادر کرده عدول نکند و بر نظر خود باقی باشد، مقام ارجاع موظف است پرونده را حسب مورد به شعبه یا قاضی دیگر ارجاع کند و نمی تواند وی را .مکلف به رسیدگی نماید و ارجاع مجدد موجد صلاحیت برای قاضی صادرکننده قرار امتناع از رسیدگی نیست ۲ - تشخیص صلاحیت هر قاضی با خود اوست و هرگاه دادرس، ایراد را قبول و قرار امتناع از رسیدگی صادر کند، دادگاه م رجوع الیه مکلف به رسیدگی است و حق اختلاف در خصوص ایراد را ندارد و نمی تواند برای آن قاضی که خود را مردود .دانسته، اعلام صلاحیت کند