نظریه مشورتی ۷/۱۴۰۰/۱۰۶۲ مورخ ۱۴۰۰/۱۲/۲۱

ماده۱۲۱ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب۱۳۹۲ مطلق صدور قرارهای تامین کیفری منتهی به بازداشت متهم توسط مرجع مجری نیابت را موکول به اظهار نظر دادستان مربوط کرده است و ماده۲۴۰ همان قانون، صرفا صدور قرار باز داشت موقت را نیازمند اظهار نظر دادستان دانسته است. با توجه به برداشت های متفاوت از منط وق مواد مذکور، آیا در بحث نیابت قضایی که اساس و فلسفه آن تسریع در رسیدگی است، خصوصیتی وجود داشته یا این که ماده۲۴۰ ماده۱۲۱ را تخصیص زده و ملاک عمل است؟

ضوابط ناظ ر به صدور قرار تامین کیفری و نظارت دادستان بر آن در مقام اجرای نیابت قضایی با صدور قرار تامین در غیر نیابت، یکسان است و صدور قرار تامین کیفری در مقام اجرای نیابت قضایی واجد خصوصیتی نیست تا قانون گذار برای صدور آن ضوابط جداگانه ای در نظر گیرد؛ بنابراین ماده ۱۲۱ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب۱۳۹۲ صرفا در مقام بیان ضرورت اظهارنظر دادستان محل اجرای نیابت قضایی نسبت به قرارهای بازداشت موقت و قرارهای منتهی به بازداشت متهم است که طبق مواد۹۲ و۲۴۰ این قانون محتاج به اظهارنظر دادستان .است