نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه
1-با توجه به اینکه در ماده 262 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 دو مصداق برای سب نبی بیان شده است، یعنی قذف و دشنام، و دشنام به معنای نام زشت، فحش، طعنه، بهتان و لعن است بنابراین هر گفتار یا نوشته ای که دلالت بر این معانی داشته باشد، سب محسوب می شود.
2- هر اهانتی سب نبی محسوب نمی شود و چنانچه مصداق بند یک باشد، سبنبی محسوب می گردد.
3- وصف عظام یک وصف احترامی است و شامل کلیه پیامبران الهی می گردد.
4- در مواردی که مطالب اهانت آمیز به پیامبر اسلام(ص) و یا انبیاء دیگر از مصادیق سب نباشد مطابق ماده 513 قانون مجازات اسلامی مصوب 1375 تعیین مجازات می گردد.
5- دشنام یکی از مصادیق توهین و اخص از آن است و مفهوم آن به شرح بند یک است و تشخیص آن بالحاظ عرفیات جامعه و با در نظر گرفتن شرایط زمانی و مکانی و موقعیت اشخاص به عهده قاضی رسیدگی کننده است.ق
نظریه شماره ۱۹۸۸/۹۲/۷ - ۱۴/۱۰/۹۲
۱۹۸۸/۹۲/۷ · ۹۲-۱۸۶/۱-۸۷۵ · نظریات مشورتی قانون مجازات اسلامی ۹۲