2-مفاد صدر ماده340 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب1392 حاکی از ارسال بدون دخالت و مستقیم پرونده های مربوطه به جرایم تعزیری درجه 7 و8 از سوی دادسرا به دادگاه
ها است و لذا در فرض سوال، دادسرا باید دستور ارسال پرونده به دادگاه ذی
ربط را صادر نماید و از موارد صدور قرار عدم صلاحیت نمی
باشد.
3- در صورتی که دادگاه، پرونده ای را از جمله جرایمی تشخیص دهد که رسیدگی به آنها در مرحله تحقیقات مقدماتی در دادسرا باید صورت پذیرد، در این صورت به دستور دادگاه، پرونده به دادسرا ارسال می
گردد و دادسرا باید طبق نظر دادگاه اقدام نماید و نیازی به صدور قرار عدم صلاحیت از سوی دادگاه نیست.
4- صرف نظر از سکوت قانون آیین دادرسی کیفری 1392 در مورد حل اختلاف بین دادگاه
های کیفری یک و دو، با عنایت به صراحت ماده 317 همان قانون که حل اختلاف در صلاحیت در امور کیفری را به مقررات آیین دادرسی مدنی ارجاع داده است و اینکه هر دو دادگاه کیفری یک و دو صرف نظر از نوع جرم، رسیدگی بدوی می نمایند، با عنایت به متن ماده 27 قانون آیین دادرسی مدنی 1379 چنین استنباط می
گردد که حل اختلاف صلاحیت بین دادگاه کیفری یک و دو در یک استان با دادگاه تجدیدنظر همان استان می
باشد.
5-با توجه به ماده 317 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392 و ماده 30 قانون آیین دادرسی مدنی مصوب1379، دادگاه کیفری یک و دو حق اختلاف با دادگاه تجدیدنظر استان را ندارند و نظر دادگاه تجدیدنظر استان برای دادگاه
های کیفری یک و دو لازم الاتباع است.
نظریه مشورتی ۷/۹۴/۸۱۷مورخ ۱۳۹۴/۴/۲
۱۳۹۴/۴/۲ · نظریات مشورتی قانون آیین دادرسی کیفری ۹۲