نسبت به دعوی خسارت بر علیه متصدی حمل و نقل مدت مرور زمان یک سال است. مبدا این مدت در صورت تلف یا گم شدن مالالتجاره و یا تاخیر در تسلیم روزی است که تسلیم بایستی در آن روز به عمل آمده باشد و در صورت خسارات بحری (آواری) روزی که مال به مرسلالیه تسلیم شده.
ماده ۳۹۳ قانون تجارت
قانون تجارت › باب هشتم - قرارداد حمل و نقل
آرای قضایی مرتبط
۳ مورد- (1)- تاثیر پذیرش کنوانسیون بین المللی -(2) حدود مسیولیت مجلوب ثالثمفاد کنوانسیونهای بین المللی که ایران به آن ملحق شده است در حکم قانون داخلی بوده؛ بنابراین اتخاذ تصمیم دادگاه نباید صرفا بر مبنای قانون داخلی باشد بلکه مفاد کنوانسیون نیز در رای دادگاه موثر است. اگر خوانده به جهت قرارداد منعقده بین خود و ثالث؛ مدعی مسیولیت مجلوب ثالث باشد؛ مسیولیت ثالث فقط نسبت به خوانده خواهد بود؛ (بنابراین رافع مسیولیت خوانده اصلی نسبت به خواهان نیست)،زیرا قرارداد صرفا بین طرفین لازم الاتباع می باشد.
- مهلت طرح دعوی علیه متصدی حمل و نقلمهلت طرح دعوی علیه متصدی حمل و نقلچنانچه دعوی مطالبه خسارت به طرفیت متصدی حمل و نقل در مهلت قانونی یکساله، منتهی به قرار رد دفتر شده باشد، مهلت یکساله از تاریخ صدور قرار رد دفتر محاسبه خواهد شد. عنوان: مبدا محاسبه مهلت اقامه دعوا علیه متصدی حمل و نقل پیام: طرح دعوی بر علیه متصدی حمل و نقل منوط به مهلت یکساله است که مبداء احتساب این مهلت در مواردی که حمل و نقل از طریق دریا صورت پذیرد از تاریخ تسلیم مال به مرسل الیه می باشد.
- مرور زمان دعوی علیه متصدی حمل و نقلمرور زمان یک ساله مندرج در ماده 393 قانون تجارت برای طرح دعوای خسارت علیه متصدی حمل و نقل است و در مورد دیگر دعاوی اعمال نمیشود.