ماده ۳۸۸ قانون تجارت

دعوی مطالبه و بازیافت خسارت علیه متصدی حمل و نقل باید ظرف یک سال از تاریخ تلف یا گم شدن کالای موضوع حمل و ورود خسارت به صاحب کالا اقامه شود، درغیراینصورت مشمول مرور زمان خواهد شد و هم چنین ارسال اظهارنامه از سوی متضرر قاطع مرور زمان محسوب نمی شود؛ زیرا اظهارنامه به منزله طرح دعوی نیست.

مفاد کنوانسیونهای بین المللی که ایران به آن ملحق شده است در حکم قانون داخلی بوده؛ بنابراین اتخاذ تصمیم دادگاه نباید صرفا بر مبنای قانون داخلی باشد بلکه مفاد کنوانسیون نیز در رای دادگاه موثر است. اگر خوانده به جهت قرارداد منعقده بین خود و ثالث؛ مدعی مسیولیت مجلوب ثالث باشد؛ مسیولیت ثالث فقط نسبت به خوانده خواهد بود؛ (بنابراین رافع مسیولیت خوانده اصلی نسبت به خواهان نیست)،زیرا قرارداد صرفا بین طرفین لازم الاتباع می باشد.

در قراردادهای حمل و نقل، اصل بر مسیولیت متصدی حمل است، بنابراین در دعوای مطالبه خسارت ناشی از حمل، نیازی به اثبات تقصیر متصدی حمل و نقل از سوی خواهان نیست.

دعوای تجدیدنظرخواهی باید به طرفیت تمامی محکوم لهم بدوی اقامه گردد تا حق دفاع آن ها حفظ شود. در غیر این صورت دعوای مزبور، قابل استماع نیست.

اگر خواهان در دعوی خسارت حمل دریایی کالا مبلغی را از باب خسارات به ریال مطالبه کرده باشد و دادگاه با رد مبلغ زاید بر میزان تعیین شده برای هر بسته کالا در قانون دریایی به لیره استرلینگ رای صادر کند رای صادره خارج از خواسته خواهان تلقی و مستلزم نقض است.

شخصی مقدار ۱۲۰۰کیلوگرم برنج را به یکی از شرکتهای مسافربری تحویل تا برای یکی از شهرستان ها حمل نمایند در بین راه اتوبوس حامل برنج دچار حادثه سیل شده برنجها از بین می روند

چنانچه لنج داری کالایی را در دبی خریداری و تحویل ملوان دهد و قبل از رسیدن کالا به ایران بر اثر تقصیر متصدی حمل و نقل کالا تلف شود، مسیولیت ملوان در پرداخت قیمت کالا قیمت

شخصی یک هزار و دویست کیلوگرم برنج را به یکی از شرکت های مسافری تحویل می دهد تا برای یکی از شهرستان ها حمل کنند. در بین راه اتوبوس حامل برنج دچار حادثه سیل شده برنج ها از