ماده ۶۵۳ قانون مجازات اسلامی — کتاب پنجم (تعزیرات و مجازات‌های بازدارنده)

بی مبالاتی در رانندگی منتهی به فوت و ایراد صدمه بدنی چند نفر، رفتار واحد دارای عناوین مجرمانه متعدد بوده و مصداق تعدد معنوی جرم است.

اطلاق عنوان «محاربه» بر بزه سرقت مسلحانه مشروط به وجود قصد ترساندن مردم است؛ بنابراین چنانچه متهم یا متهمان قصد ترساندن مردم را نداشته باشند و در عمل نیز با رفتار و جرایم انتسابی به آنها، امنیت شوارع و راه ها سلب نشده و تردد در مسیر های موضوع سرقت به طور گسترده درحال انجام بوده باشد، جرم ارتکابی صرفا در حد عنوان سرقت مسلحانه بوده و تعیین مجازات محاربه فاقد وجاهت قانونی است.

عدم احراز صدمه وارده توسط کمیسیون پزشکی قانونی مرتبط با حادثه موضوع شکایت، که قبلا توسط پزشکی قانونی تایید و احراز شده است به معنی عدم وقوع صدمه و جرح در طی حادثه مذکور نبوده و اقدام دادگاه در صدور حکم محکومیت مبتنی بر علم و سایر قراین و امارات، منطبق با قانون است.

راهزنی و سرقت مسلحانه موضوع ماده ۲۸۱ قانون مجازات اسلامی جرم مقید به نتیجه است، به نحوی که ارتکاب بزه می بایست موجب سلب اسایش مردم و راه ها شود؛ بنابراین تحقق نتیجه مزبور و قصد خاص متهم می بایست احراز گردد و الا وقوع محاربه منتفی خواهد بود.

وجود ادله و گزارشهای شوراهای اسلامی چندین روستا مبنی بر اینکه رفتار متهمان رعب و وحشت عمومی ایجاد کرده است، می تواند سبب ایجاد یقین نوعی بر محاربه به اتکای مستندات بین موضوع ماده ۲۱۱ قانون مجازات اسلامی و تبصره آن باشد.

رای صادره در خصوص محکومیت صندوق تامین خسارت های بدنی به پرداخت دیه، از سوی این صندوق،قابل تجدید نظر خواهی نیست.

حکم به مسیولیت تضامنی شرکای جرم در رد مال، فاقد وجاهت قانونی است.