لاولکس اموری از قبیل مسافرت، حبس، حیض، نفاس، بیماری مانع از مقاربت یا بیماریی که موجب خطر برای طرف مقابل میگردد مانند ایدز و سفلیس، زوجین را از احصان خارج میکند.
ماده ۲۲۷ قانون مجازات اسلامی
قانون مجازات اسلامی › کتاب دوم - حدود › بخش دوم - جرائم موجب حد › فصل اول - زنا
نظریات مشورتی مرتبط
۱ موردآرای قضایی مرتبط
۵ مورد- تبریه متهم از اتهام زنای به عنف مستند به امکان فرار شاکیههر چند وقوع دخول و نزدیکی بر مبنای گواهی پزشکی قانونی محرز است لکن وجود عنف و اکراه مورد تردید شدید است؛ چه آنکه محل وقوع بزه ادعایی، آپارتمان کوچکی در یک مجتمع ۶ واحدی بوده که شاکی با اندک سر و صدایی می توانست از همسایگان استمداد نموده و موجبات خلاصی خود را فراهم آورد. و شاکی با پای خویش و با میل و اراده بدان منزل رفته است؛ بنابراین چون شروط عنف و احصان ثابت نیست، دادگاه با تکیه بر قاعده درا حکم به برایت متهم صادر می نماید. لکن عمل وی در حد زنای دون عنف و احصان، با لحاظ گواهی پزشکی قانونی محرز است.
- تلقی شاکی به عنوان متهم در جرایم منافی عفتدر جرایم منافی عفت،اگر شاکیه در جریان رسیدگی در مقام متهم قرار گیرد،بزه ارتکاب یافته فاقد شاکی تلقی و غیرقابل تعقیب است.
- اعتقاد به مهدورالدم بودن مقتولاعتقاد به مهدور الدم بودن شخص باید پایه واساس عقلایی داشته باشد و صرف تصور مرتکب مبنی بر مهدورالدم بودن شخص، مثبت ادعای وی نیست.
- لزوم تقاضای ولی دم برای امر قصاصچنانچه ولی دم مقتول در دسترس باشد لکن تقاضای قصاص ننموده و این امر را به مقامات قضایی تفویض کرده باشد، صدور حکم قصاص صحیح نیست زیرا در صورت امکان دسترسی ، موجبی جهت دخالت دادستان به نمایندگی از ولایت امر مسلمین نمی باشد.
- اقرار متهمقاضی دادگاه نمی تواند به استناد اقاریر متهم در مرحله تحقیقات مقدماتی در نیروی انتظامی و نزد قضات دادسرا حکم صادر نماید، مگر این که چنین اقاریری را مستند علم خود قرار دهد.