دستور موقت 1- رییس رکن قضایی و در غیاب وی معاون او اختیار دارند تا هر زمان که ضرورت اقتضا نماید به منظور اجرای عدالت ، حفظ نظم ، ممانعت از بروز زیان جبران ناپذیر و یا مستندا به دلایل امنیتی ، مبادرت به صدور دستور موقت نماید و در موارد فوق ، الزامی برای استماع اظهارات طرفین قبل از صدور دستور موقت نیست اما به هرحال دستور موقت باید متکی به دلایل ، مستندات و استدلال قوی و کافی باشد . 2-دستور موقت تا سی روز اعتبار دارد و بنابر ضرورت و در صورت وجود دلایل کافی حداکثر تا ده روز دیگر قابل تمدید است و چنانچه تا پایان مدت اعتبار دستور موقت ، رای نهایی صادر نشود و یا رای برائت صادر شود ، دستور موقت مذکور خود به خود از درجه اعتبار ساقط و از آن رفع اثر می شود . در صورت صدورحکم محکومیت ، میزان محرومیت ناشی از اجرای دستور موقت درهنگام اجرای رای محاسبه و از آن کسر خواهد شد. 3- دستور موقت صادر شده از سوی رکن قضایی بدوی بلافاصله اجرا می شود ، اما در عین حال ظرف دو روز بعد از ابلاغ ، قابل تجدیدنظر خواهی در کمیته استیناف می باشد . این تجدیدنظر خواهی موجب توقف اجرای دستور موقت نخواهد شد . 4- تجدیدنظرخواهی از دستور موقت رایگان است و باید به صورت مکتوب باشد . رییس کمیته استیناف و در غیاب وی معاون ، باید ظرف سه روز کاری و خارج از نوبت به این درخواست رسیدگی و مبادرت به اتخاذ تصمیم نمایند . 5- در صورت احراز عدم وجود شرایط لازم برای صدور دستور موقت ، رییس کمیته استیناف یا معاون با صدور رای از دستور موقت رفع اثر می نماید و این رای بلافاصله اجرا می شود .