ماده ۱۲۷۳ قانون مدنی

صدور شناسنامه ایرانی فرع بر تابعیت ایرانی بوده و ملاک آن، ایرانی بودن پدر است و اشخاصی که پدر آنان ایرانی باشد، می توانند تقاضای صدور شناسنامه ایرانی را مطرح کنند؛ بنابراین دعوی الزام به صدور شناسنامه توسط اشخاصی که فقط مادر آنها ایرانی است، محکوم به رد است و ابتدا باید نسبت به اخذ تابعیت ایرانی اقدام کنند.

نظر به اینکه مرجع رسیدگی نسبت به رای غیابی دادگاه نخستین است، لذا در فرض تجدیدنظرخواهی یکی از خواندگان که رای نسبت به وی حضوری بوده است، ورود دادگاه تجدیدنظر نسبت به رای غیابی که از سوی خوانده غایب نسبت آن اعتراضی نشده و نقض آن، فاقد وجاهت قانونی است. عنوان: اعتراض اداره ثبت به نسب طفل پس از الزام به صدور شناسنامه پیام: چنانچه اداره ثبت احوال در دعوی اثبات نسب، محکوم به الزام صدور شناسنامه شود تجدید نظر خواهی این اداره و درخواست رسیدگی در خصوص صلب و بطن فرزند متولد شده، خارج از وظایف آن اداره است و ورود و رسیدگی دادگاه تجدیدنظر نسبت به درخواست و اعتراض به عمل آمده فاقد وجاهت قانونی است.

1-اقرار نسبت به مقر جنبه شخصی داشته و اشخاص ثالث می توانند فساد آن را اثبات کنند. بنابراین، در صورت اقرار مردی به وجود رابطه پدر و فرزندی، این اقرار تنها مانع از انکار بعدی خود وی بوده و وراث مدعی نفی نسب می توانند خلاف این اقرار را ثابت کنند. 2-محدودیت زمانی طرح دعوی نفی ولد (دو ماه از تاریخ اطلاع یافتن از تولد طفل) مختص شوهر بوده و در مورد اشخاص ثالثی که مدعی نفی نسب هستند، موثر در مقام نیست. 3-طرح دعوی ابطال سند سجلی، پیش از دعوی نفی نسب مسموع نیست، اما در فرض طرح توامان آنها (نفی نسب و ابطال سند سجلی) دعوی قابلیت رسیدگی دارد.

ادعای نفی نسب پس از اخذ شناسنامه برای فرزند، قابل پذیرش نیست؛ زیرا ادعای مذکور انکار بعد از اقرار محسوب می شود. عنوان: ذینفع دعوی نفی ولد پیام: نفی ولد از غیر، مسموع نیست و فقط پدر می تواند دعوی نفی ولد طرح کند؛ بنابراین در صورت فوت پدر، دعوی نفی نسب توسط ورثه با قرار رد دعوی مواجه می شود.

دعاوی مربوط به تنظیم و صدور شناسنامه و اثبات تابعیت از دعوی اثبات نسب متمایز بوده و قرارهای صادره در آنها قابل فرجام خواهی نیستند.

رسیدگی به دعوی اثبات نسب پدری، منوط به اثبات رابطه زوجیت بین پدر و مادر ادعایی نیست.

دعوی الزام اداره ثبت احوال به صدور شناسنامه و مدارک سجلی ایران، در فرضی که خواهان پدر و مادر خارجی دارد، تحصیل تابعیت محسوب می شود؛ بنابراین رسیدگی به آن از صلاحیت دادگاه خارج بوده ودرخواست مذکور باید مستقیما به وزارت امور خارجه ارایه شود.

دعوای نفی نسب، برخلاف دعوای نفی ولد که فقط از جانب شوهر قابل طرح است، از طرف کلیه ورثه ممکن است مطرح شود.

مطابق ماده ۱۱۶۲ قانون مدنی، دعوی نفی ولد پس از انقضاء دو ماه از اطلاع شوهر از تولد طفل مسموع نمی باشد. حال سوال این است چنانچه شوهر پس از انقضاء مدت مقرر در ماده ۱۱۶۲ از