آرای قضایی مرتبط با ماده 20

خواهان با اتیان سوگند اعلام نموده است که عقد موقت بین طرفین برقرار بوده و آن را به عقد دائم با مهریه ۱۱۴ عدد سکه تمام بهار ازادی تبدیل نموده اند و لذا حکم به اثبات علقه زوجیت دائم از تاریخ پایان مدت عقد موقت صادر می شود

در خصوص اخذ اجرت المثل ، باید عنوان داشت که شرط صریح بین طرفین پرونده منعقد نگردیده و ازدواجشان نیز بر پایه این شرط بنایی منعقد نشده است. همچنین شرط ارتکازی هم در مانحن فیه مصداق ندارد. چون‌که در عرف جامعه ایران مشهور و متداول نیست که همسر از زمان عقد ازدواج و یا در طول ایام زوجیت ، در عوض انجام کارهای خانه ، قصد اخذ اجرت از شوهرش را داشته باشد. لذا بر اساس غلبه ظاهر این امور انجام شده تبرعی است.

اگر زوج، متقاضی طلاق همسرش باشد اختیار دارد هروقت بخواهد همسرش را با رعایت مقررات قانونی مطلقه نماید و مخالفت یا عدم رضایت زوجه در این خصوص موثر در مقام نمی باشد.

عقد نکاح ظهور در نکاح دائم دارد زیرا نکاح منقطع مقید به زمان معین و مهریه معلوم می باشد این موارد باید احراز و اثبات شود و اثبات ان به عهده مدعی است.

درصورت اقرار زوج به وقوع ازدواج دائم، حکم به الزام وی به ثبت نکاح صادر می شود و ادعای وی نسبت به وقوع طلاق بر اساس مذهب زوجین، تأثیری در این امر ندارد.

ثبت رسمی نکاح، از ارکان صحت عقد نکاح نیست؛ بنابراین، هرچند ثبت نکاح دائم الزامی بوده و عدم ثبت آن موجب تعقیب کیفری زوج است؛ ولی عقد نکاحی که بدون ثبت رسمی میان طرفین منعقد شده است از نظر شرعی صحیح بوده و تمام آثار نکاح صحیح بر آن مترتب است.

در دعوای اثبات زوجیت، اگر در وقوع اصل عقد اختلاقی نبوده و صرفا گفتگو در مورد دایم یا موقت بودن آن باشد، با توجه به غلبه نکاح دائم بر نکاح موقت، اصل بر دوام زوجیت است.

در صورتی که پس از وقوع طلاق توافقی، طرفین رفتارهایی مانند زندگی مشترک، رفت و آمد خانوادگی با دوستان، مسافرت باهم، شرکت در جشن های خانوادگی، انتقال سهمی از خانه از زوج به زوجه و دیگر رفتارهایی که معمولا بعد از طلاق انجام نمی شود، داشته باشند، این امر مؤید رجوع زوجه بما بذل و رجوع زوج به طلاق است و صرف عدم رعایت تشریفات ثبتی و مراجعه به دفتر ثبت مانع از این برداشت نیست.

تکلیف زوجه به ارائه گواهی پزشکی قانونی مبنی بر وجود یا عدم وجود جنین، مربوط به زمان اجرای صیغه و ثبت رسمی طلاق می باشد و عدم ارائه آن در دادگاه، موجب بی اعتباری گواهی عدم امکان سازش صادره نمی باشد.

درصورتی که پس از صدور حکم قطعی تمکین، زوج هیچ اقدام عملی در جهت تهیه وسایل سکونت زوجه فراهم نکرده باشد، زوجه می تواند نفقه خود را مطالبه کند و در صورت استنکاف زوج، ترک انفاق محقق می شود.

دعوhی الزام به ثبت رسمی واقعه نکاح دائم، در زمره دعاوی راجع به اصل نکاح نبوده و قابل فرجام خواهی نیست.

در صورت حدوث اختلاف بین نکاح منقطع و دائم اصل بر دوام است و این اصل در دعوی اثبات زوجیت از ناحیه زوج با ادعای انعقاد عقد نکاح دائم پس از انقضاء مدت نکاح موقت بین طرفین و علیرغم انکار این امر توسط زوجه نیز قابل استناد است.

هرچند که ثبت نکاح دائم الزامی بوده و تخطی از آن مستوجب تعقیب کیفری است، اما ثبت رسمی جزء ارکان صحت عقد نکاح نیست؛ بنابراین دعوی فسخ نکاح تنظیم شده به موجب سند عادی قابل استماع و رسیدگی است.

درصورتی که یکی از طرفین دعوی، بدون رعایت شرایط قانونی در رد و اتیان سوگند، به ادای سوگند بپردازد، بر این اتیان سوگند، هیچ اثر شرعی و قانونی مترتب نبوده و نمی تواند دلیل اثباتی بر صحت ادعای شخص محسوب شود.

چنانچه در غیاب زوجه، زوج زن های غریبه به منزل ببرد مصداق بارز سوء رفتار و سوءمعاشرت با زوجه محسوب می شود.

چنانچه در مهلت واخواهی، دادخواست فرجام خواهی داده شود این دادخواست به عنوان واخواهی تلقی می شود.

تنظیم مندرجات عقد نکاح در فرم چاپی مخصوص نکاح موقت همراه با قرائن دیگر، تاب مقاومت در برابر تصریح به نکاح دائم مندرج در آن سند را نداشته و در این حالت، عقد نکاح، دائم محسوب می شود.

رأی صادره در دعوای الزام به ثبت عقد نکاح غیر قابل فرجام خواهی است.

مطابق قانون حمایت از خانواده مصوب 1391 چنانچه دادگاه خانواده بدون وجود قاضی مشاور اقدام به تشکیل جلسه و صدور رأی نماید، رأی صادره فاقد اعتبار و موجب نقض آن در مراجع عالی است.

اقرار به زوجیت محمول بر زوجیت دائم است و عدم تعیین مهریه نیز قرینه ای بر اثبات زوجیت دائم است.

تعیین وقت ملاقات فرزند مشترک تحت حضانت یکی از والدین، به مدت بیش از 24 ساعت در هفته به جهت مغایرت با مصلحت طفل و اخلال در آسایش و برنامه تحصیلی وی موجه نیست.