ماده ۱۲ قانون جرایم رایانه‌ای اصلاحی 1403/03/30

ضبط گوشی تلفن همراه محکوم علیه به استناد ماده ۲۱۵ قانون مجازات اسلامی و ۱۴۸ قانون ایین دادرسی کیفری به عنوان ابزار جرم صحیح نیست؛مانند اینکه قلم نویسنده نشر اکاذیب بعنوان ابزار جرم ضبط شود یا خانه ای که درآن جرمی واقع شده است ضبط گردد، در حالی که منظور از وسیله ارتکاب جرم، وسایل و ابزاری است که نگهداری آن صرفا برای ارتکاب جرم باشد؛ اما گوشی تلفن همراه ده ها استفاده مفید دارد، هرچند ممکن است مورد استفاده مجرمانه نیز قرار گیرد.

دادگاه با عنایت به اوراق و محتویات پرونده و تحقیقات پلیس محترم فتا به شرح اوراق ۱۰٫۲۴٫۳۸و ۳۹ و احراز برداشت و خرید بمیزان مبلغ مذکور از حساب شاکی و شماره سیم کارت برداشت کننده متصل به حساب که متعلق به متهم مذکور بوده است و متصرف نیز ایشان می باشد. از طرفی حسب استعلام های متعدد اقامتگاه ایشان در ادارات مشخصا اعلام و ثبت نشده است و بصورت کلی می باشد. و به نظر میرسد در راستای عدم شناسایی باشد و عدم حضور و عدم امکان جلب و عدم تدارک دفاع بزه انتسابی به مشارالیه (کلاهبرداری رایانه ای از طریق برداشت غیر مجاز وجه از حساب بانکی شاکی) را محرز و مسلم دانسته است.

انحصار بهره برداری از نرم افزارهای رایانه ای در صورتی متعلق به پدیدآورنده آن است که در شورای عالی انفورماتیک وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و یا مرجع ثبت شرکت ها ثبت شده باشد.