قانون مدیریت بحران کشور
فصل اول - کلیات۴ ماده
- ماده ۱به منظور ارتقای توانمندی جامعه در امور پیشبینی و پیشگیری، کاهش خطر و آسیبپذیری، پاسخ موثر در برابر مخاطرات طبیعی، حوادث و بحرانها، تامین ایمنی، تقو
- ماده ۲قوای سهگانه جمهوری اسلامی ایران اعم از وزارتخانهها، سازمانها، موسسات و شرکتهای دولتی، موسسات انتفاعی وابسته به دولت، بانکها و موسسات اعتباری دولتی
- ماده ۳مفهوم واژگان و عبارات اختصاری بهکار رفته در این قانون بهشرح زیر است: الف - مخاطره: پدیده طبیعی یا کنش انسانی (بهجز موارد نظامی - امنیتی و اجتماعی)
- ماده ۴اسناد ملی و استانی مورد نیاز این قانون بهشرح زیر تهیه و تدوین میشود: الف - سند راهبرد ملی مدیریت بحران: سندی است که در چهارچوب این قانون و سایر قوان
فصل دوم - ارکان۸ ماده
- ماده ۵ارکان موضوع این قانون به ترتیب عبارتند از: الف - شورایعالی ب - سازمان پ - ستاد
- ماده ۶بهمنظور سیاستگذاری اجرایی در زمینه مدیریت بحران کشور، در محدوده سیاستهای کلی ابلاغی مقام معظم رهبری، شورایعالی مدیریت بحران کشور با عضویت اشخاص زیر
- ماده ۷وظایف شورایعالی عبارت است از: الف - تصویب و بهروزرسانی سند راهبرد ملی مدیریت بحران ظرف مدت سهماه پس از تدوین آن ب - تصویب و بهروزرسانی برنامه ملی
- ماده ۸سازمان، که پیش از این بهموجب قانون تشکیل سازمان مدیریت بحران کشور مصوب 1387/2/31 تشکیل شده بود، مسیولیت یکپارچگی در اعمال مدیریت بحران کشور و ارتقای
- ماده ۹وظایف سازمان عبارت است از: الف - تهیه و تدوین سند راهبرد ملی مدیریت بحران، برنامه ملی کاهش خطر حوادث و سوانح، برنامه ملی آمادگی و پاسخ و برنامه ملی با
- ماده ۱۰بهمنظور تسهیل انسجام، هماهنگی و همافزایی فعالیتهای دستگاهها و نهادهای مشمول این قانون در مدیریت بحران، ستادهای مدیریت بحران در سطوح ملی، استانی و ش
- ماده ۱۱اعلام شروع و خاتمه شرایط اضطراری و فرماندهی ستاد در سطوح شهرستان، استان و ملی به ترتیب زیر انجام میشود: الف - سطح شهرستان: به دنبال وقوع مخاطره یا حا
- ماده ۱۲وظایف ستاد عبارت است از: الف - در سطح ملی 1- بررسی و تایید سند راهبرد ملی مدیریت بحران، برنامه ملی کاهش خطر حوادث و سوانح، برنامه ملی آمادگی و پاسخ و