الف- بانک مرکزی موظف است به پیشنهاد شورای سیاستگذاری پولی و ارزی و تصویب هیات عالی، موسسات اعتباری را که در چهارچوب اسناد بالادستی توسعه اقتصادی کشور، در زمینه تامین مالی طرحهای توسعهای، فعالسازی زنجیرههای تولید، گسترش زیرساختها، توسعه دانش و فناوری، ایجاد اشتغال، توسعه زیرساخت های تولید مسکن و افزایش صادرات فعالیت موثر داشتهاند، از طریق ارایه تسهیلات بلندمدت و خطوط اعتباری، مورد حمایت قرار دهد. پیشنهاد اعطای تسهیلات و خطوط اعتباری موضوع این ماده، صرفا در نشستهای ویژه سیاستگذاری پولی و ارزی، با حضور رییس کل، وزیر امور اقتصادی و دارایی و رییس سازمان برنامه و بودجه کشور قابل طرح بوده و تصویب آن مستلزم موافقت دوسوم اعضای هیات عالی است.
ب- بانک مرکزی میتواند علاوه بر اوراق منتشر یا تضمینشده توسط دولت یا بانک مرکزی، سایر داراییهای موسسه اعتباری یا طرح (پروژه) هایی که توسط موسسه اعتباری از این محل تامین مالی می شوند را مشروط به اینکه طرح (پروژه) قابلیت تقویم و توثیق داشته باشد به نسبت پیشرفت طرح (پروژه) با تصویب هیات عالی بهعنوان وثیقه تسهیلات یا خطوط اعتباری موضوع این ماده قبول کند. هیات عالی موظف است در هنگام بررسی تقاضای موسسه اعتباری، گزارش
رییس کل موضوع اجزای (3) و (4) بند «ب» ماده (10) این قانون در خصوص عملکرد موسسه اعتباری را مدنظر قرار دهد.
پ- نرخ سود تسهیلات و خطوط اعتباری موضوع این ماده به پیشنهاد شورای سیاستگذاری پولی و ارزی و تصویب هیات عالی، با توجه به گزارش رییس کل، موضوع اجزای (3) و (4) بند «ب» ماده (10) این قانون در خصوص عملکرد موسسه اعتباری و میزان همسویی موسسه اعتباری موردنظر با اهداف و سیاستهای بانک مرکزی، تعیین می شود.
ت- در صورتیکه شاخصهای نظارتی و احتیاطی موسسه اعتباری به استناد گزارش رییس کل موضوع جزء (3) بند «ب» ماده (10) این قانون در حدود قابل قبول باشد، هیات عالی میتواند موسسه اعتباری را در خصوص تامین مالی طرح (پروژه)های مذکور در بند «الف» این ماده، از شمول برخی از دستورالعملهای نظارتی یا احتیاطی مستثنی نماید.
ماده ۴۷ قانون بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران
قانون بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران › فصل هفتم: رابطه مالی بانک مرکزی با موسسات اعتباری
هنوز نظریه، رأی یا نشستی که به این ماده استناد کرده باشد ثبت نشده است.