اطباء و دواسازان و دندانسازان و قابلههای اتباع خارجه که قبل از این تاریخ در ایران اشتغال به مشاغل خود داشتهاند نیز مشمول اینقانون و دو نظامنامه مزبور خواهند بود ولی مدت مذکور در ماده یک در مورد آنها لازمالرعایه نخواهد بود.
ماده ۳ قانون راجع به اطبای خارجی
هنوز نظریه، رأی یا نشستی که به این ماده استناد کرده باشد ثبت نشده است.