مستمری‌بگیران مشمول این قانون عبارتند از: الف - همسر جز در صورتی که شوهر اختیار کرده و شوهر در صورتی که علیل یا ازکارافتاده و تحت کفالت بوده و همسر وی مخارجش را تامین‌می‌نماید. ب - اولاد ذکور غیر شاغل تا سن بیست سال تمام و در صورتی که مشغول تحصیلات عالی باشند تا خاتمه تحصیل حداکثر تا بیست و پنج سال‌تمام. ج - اولاد اناث جز در صورتی که شوهر داشته یا شاغل باشند. د - پدر و جدی که در کفالت متوفی بوده‌اند. ه - مادر و جده‌ای که شوهر نداشته باشند و در کفالت متوفی بوده‌اند. و - برادر محجور یا بیمار که در کفالت متوفی بوده و قادر به اداره خود نباشد و برادر صغیری که در کفالت متوفی است - مطابق بند "ب". ز - خواهری که در کفالت متوفی باشد، جز در صورتی که شوهر داشته یا شاغل باشد. ح - نوادگانی که تحت کفالت متوفی بوده‌اند - حسب مورد - مطابق بندهای "ب و ج". تبصره 1 - فرزندان و نوادگان علیل یا ناقص‌العضو تحت تکفل متوفی که قادر به کار و تامین معاش خود نباشند، مستمری آنان تا پایان عمر،‌پرداخت می‌شود. تبصره 2 - هر یک از مستمری‌بگیران که فاقد شرایط بالا شوند، در صورتی که دوباره واجد شرایط مزبور شوند، می‌توانند از حقوق مستمری استفاده‌نمایند.