ماده ۴۸۱ قانون آیین دادرسی مدنی

فوت یکی از طرفین داوری قبل از صدور رای داور، موجب زایل شدن امر داوری و بی اعتباری رای داور است.

در صورت فوت یکی از طرفین قرارداد مشتمل بر شرط داوری، امر داوری زایل و بی اعتبار شده و موجبی برای اظهارنظر داور باقی نمی ماند. لذا رای داوری که پس از فوت صادر شده محکوم به بطلان است.

در قرارداد مشارکت در احداث آپارتمان طرفین جهت حل اختلاف احتمالی، شرط داوری پیش بینی و یکی از طرفین در مدت قرارداد سهم خویش را به شخص ثالث واگذار می نماید. آیا با وصف فوق

اگر یکی از طرفین قرارداد یا معامله ای که شرط داوری نیز در آن آمده است، کلیه حقوق خود را به موجب قرارداد دیگری به شخص ثالث منتقل کند، آیا شرط داوری که در قرارداد یا معامله

آیا شرط داوری می تواند حیات مستقل از عقد اصلی داشته باشد یا خیر؟ نظر هییت عالی: استقلال یا عدم استقلال شرط داوری نسبت به عقد اصلی تابع اراده و توافق طرفین است، چه اگر قص

آیا با وجود توافق نامه داوری یا شرط داوری در ضمن عقد اصلی، محاکم قضایی حق رسیدگی به موضوعات داوری را دارند؟ نظر هییت عالی: مطابق بند یک ماده ۴۸۱ قانون آیین دادرسی دادگاه