ماده ۴۱۲ قانون آیین دادرسی مدنی

مرجع صالح پس از اعاده دادرسی و تشخیص خلاف بین شرع بودن رای توسط رییس قوه قضاییه، شعبه هم عرض دادگاه صادرکننده رای است؛ نه خود دادگاه صادرکننده رای مورد اعتراض.

موضوع اعلام خلاف شرع در احکام که مقتبس از فقه است، یک تاسیس فقهی است که قانون گذار آن را مورد توجه قرار داده است و درخواست اعاده دادرسی به لحاظ خلاف بین شرع بودن آراء که در اختیار رییس قوه قضاییه قرار گرفته است از موارد اعاده دادرسی متعارف در قانون آیین دادرسی مدنی نیست و مبانی و شروط حاکم بر آن با دیگر موارد اعاده دادرسی فرق دارد . مشخصا مرجع قبول یا رد و رسیدگی مجدد به تقاضای اعاده دادرسی، دادگاه صادر کننده رای نیست و رسیدگی به موضوع به دادگاه هم عرض ارجاع می شود. لذا پس از اعلام مخالفت با شرع رای صادره توسط رییس قوه قضاییه و ارجاع امر جهت رسیدگی مجدد، چنانچه موضوع به همان دادگاه صادر کننده رای ارجاع شده و او بر رای خود و عدم مغایرت آن با شرع و قانون تاکید نماید، دیوان عالی کشور در مقام فرجام خواهی رای اخیر را نقض و برای رسیدگی مجدد به شعبه هم عرض ارجاع می دهد.